Pravoslavna Ohridska Arhiepiskopija
 

Вести


 

Синаксар


 

Издаваштво


Прашања, одговори
и коментари


 

Врски


 

Видео и аудио записи


 

Архиепископ


Свет
Архиерејски
Синод


 

Историја


 

Организација
и адреси


 

Библиотека




English Version

Современите Прогони на Православната Црква: Македонскиот раскол

Митрополитот црногорско-приморски г. Амфилохиј: Никој од МПЦ не бара да стане српска или грчка црква, туку од расколот да се врати во канонска состојба


RSS  rss
FaceBook  FaceBook
YouTube  YouTube


рубрика: вести

27.07.2014

На 27-ми Јули 2014 год., во Лопушанскиот манастир „Свети Јован Крстител“, во близина на градот Монтана, Видинска Митрополија, Р. Бугарија, се изврши хиротонија во епископски чин на новиот Архиереј на сестринската Бугарска Православна Црква, Епископот белоградчишки г. Поликарп.

Со благослов на Неговата Светост Патријархот бугарски г. Неофит, на Литургијата началствуваше Митрополитот видински г. Дометијан. На покана на Бугарската Православна Црква на Литургијата сослужуваа и учествуваа во хиротонијата Архиерејите на Православната Охридска Архиепископија, Нивните Преосвештенства, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. На Митрополитот видински уште му сослужуваа, Епископот воскресенски г. Сава, Викар на Рускиот Патријарх г. Кирил, Митрополитот великотрновски г. Григориј, и Епископите, велички г. Сиониј, месемвријски г. Јаков, деволски г. Теодосиј, трајанополски г. Кипријан и новоракоположениот белоградчишки г. Поликарп.

На соборната Литургија Архиерејите се помолија за здравје и долгоденствие на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован. Тие уште ја истакнаа надежта дека Архиепископот охридски г.г. Јован ќе биде што поскоро ослободен од затвор и го изразија своето чудење какви ли луѓе се расколниците и колку се озлобени штом во изминатите дванаесет години осумпати по ред го затвораат Архиепископот охридски г.г. Јован и ја тиранисуваат канонската Црква Христова во Р. Македонија.

После Литургијата, Архиерејите благоизволија да го осветат и новоизградениот храм посветен на светиот великомаченик Пантелејмон и на преподобната маченичка Параскева Римјанка.

На Архиерејите им сослужуваа голем број свештенослужители од помесните цркви, од Константинополската (од Света Гора), од Московската и од Пеќската Патријаршија, од Романската и Бугарската Православна Црква, од Атинската Архиепископија и од Православната Охридската Архиепископија.


рубрика: вести

26.07.2014

На 26-ти Јули 2014 г., во Соборниот храм во Белград беше извршена хиротонијата во епископски чин на новиот Епископ средноевропски г. Сергије.

Со Литургијата, во којашто беше извршена хиротонијата, началствуваше Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј во сослужение на повеќе Архиереји: сафитскиот Димитриј (Антиохијска Патријаршија), сремскиот Василиј, бачкиот Иринеј, осечко-полскиот Лукијан, зворничко-тузланскиот Хризостом, врањскиот Пахомиј, бихачко-петровачкиот Атанасиј, горнокаровачкиот Герасим, далматинскиот Фотиј, крушевачкиот Давид и вомировениот средноевропски Константин.

Од Православната Охридска Архиепископија на Литургијата сослужуваа Нивните Преосвештенства, Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. На Литургијата исто така сослужуваа и клирици од повеќе помесни Цркви.

Новохиротонисаниот Епископ западноевропски г. Сергије на Архиерејите на Православната Охридска Архиепископија им ги изрази неговите молитвени желби за што поскоро ослободување од затвор на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и ги увери дека секаде ќе се залага за почитување на верските слободи на припадниците на Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: вести

25.07.2014

Неговото Преосвештенство Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, на 23-ти Јули 2014 год., беше пречекан со доксологија во светата Царска Лавра Хиландар на Света Гора.

Во овој светогорски манастир се наоѓа чудотворната икона Пресвета Богородица Троеручица и за прослава на нејзиниот празник се собираат монаси од цела Света Гора, како и свештенослужители и верници од различни црковни јурисдикции.

На 25-ти Јули 2014 год., со светогорско црковно благолепие, торжествено беше прославен празникот востановен во чест на спомнатата чудотворна икона.

Со благослов од Неговата Сесветост константинополскиот и вселенски Патријарх г.г. Вартоломеј, а на покана од Игуменот на манастирот Хиландар, Високопреподобниот Архимандрит г. Методиј, на бдението и на Литургијата во чест на празникот, чиноначалствуваше Епископот стобиски и местобљустител струмички г. Давид. Нему му сослужуваа свештеномонаси од различни светогорски манастири и свештенослужители од повеќе помесни цркви. Помеѓу нив имаше и свештенослужители од Охридската Архиепископија, како и поклоници од Р. Македонија.

На Литургијата, Епископот стобиски Давид го ракоположи досегашниот јероѓакон Арсениј Хилендарец во јеромонашки чин.

На манастирската трпеза, којашто беше приредена по отслужувањето на Архиерејската Литургија, со пригодно слово Игуменот Методиј Хиландарец му се заблагодари на Епископот Давид за доаѓањето и извршената хиротонија. Потоа, Епископот Давид пред полната манастирската трпезарија беседеше за значењето на Црквата и местото на Богородица во Црквата во контекст на мачеништвото кое Архиепископот охридски Јован го поднесува сведочејќи ја Соборноста на Црквата.

Игуменот Методиј се обрати уште еднаш изразувајќи го неговиот, и на неговото братство, длабок поклон пред страдањата за верата на Архиепископот охридски Јован.


рубрика: вести

23.07.2014

Со благослов на Константинополскиот Патријарх г.г. Вартоломеј, на 23-ти Јули 2014 год., Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид ја посети Света Гора и имаше официјален прием кај Протоепистатот монахот кир Симеон Дионисијатски и Епистатите на Свештената Општина во Кареа, Атос.

На средбата Епископот Давид подробно ги запозна Протоепистатот и Епистатите со најновиот државен прогон, којшто се пројавува во потврдата на тригодишната затворска казна за Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, како и проширувањето на судскиот прогон и притисоци врз останати Епископи, свештеници, монаштво и верници на Охридската Архиепископија.

Протоепистатот монахот Симеон Дионисијатски истакна дека Архиепископот охридски г.г. Јован е современ исповедник на православната вера и изрази надеж дека власта и расколниците наскоро ќе престанат со неправедното и нехристијанско држење и однесување.

Епистатите покажаа особено длабоко разочарување поради потврдата на тригодишната затворска казна за Архиепископот Јован од страна на Апелациониот суд. Истовремено го замолија Епископот Давид, на припадниците на Православната Охридска Архиепископија, да им ја пренесе безрезервната поддршка и очекувања дека државниот прогон врз нив, конечно ќе престане. На крајот, Протоепистатот и Епистатите го уверија Епископот Давид во нивните постојани молитви за што поскоро ослободување од затвор на Архиепископот охридски Јован и за прекин на прогонот врз канонската Црква Божја, Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: вести

20.07.2014

На 20-ти Јули 2014 год., во храмот на Воскресението Христово, во Виена, на Архиерејската Литургија со која началствуваше Неговата Светост Патријархот Српски г.г. Иринеј, беше востоличен новиот Епископ австриско-швајцарски г. Андреј.

На Светејшиот Патријарх му сослужуваа Архиерејите: австрискиот г. Арсениј (Вселенска Патријаршија), китрус г. Георгиј (Црквата на Грција), црногорско-приморскиот г. Амфилохиј, загребачко-љубљанскиот г. Порфириј, бачкиот г. Иринеј, врањскиот г. Пахомиј, браничевскиот г. Игнатиј, рашко-призренскиот г. Теодосиј, горнокарловачкиот г. Герасим, крушевачкиот г. Давид и домаќинот, австриско-швајцарскиот г. Андреј.

Од Православната Охридска Архиепископија на Литургијата сослужуваа Нивните Преосвештенства, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид.

Епископите на автономната Охридска Архиепископија на новиот Епископ австриско-швајцарски г. Андреј му ги пренесоа поздравите и честитките од Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г, Јован.

Сите присутни Епископи изразија вџашеност и загриженост заради потврдувањето на новата тригодишна затворска пресуда за Архиепископот охридски г.г. Јован, којашто дополнително ќе ја отежне и онака тешката положба во која се наоѓа расколничката МПЦ.


рубрика: вести

→ English

→ Српски

18.07.2014

На 17-ти Јули 2014 год., домашните средства за информирање ја објавија веста дека Апелациониот суд во Скопје ја потврди пресудата на Основниот суд Скопје I, со која Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован е осуден на три години затворска казна, а останатите Епископи, свештеници, монаштво и верници на Православната Охридска Архиепископија се осудени на две години затворска казна, условно, доколку во рок од пет години не го повторат тоа за што судот ги обвинува. Судот истовремено конфискува имот од припадници на Православната Охридска Архиепископија, којшто одлучи да ѝ го предаде на расколничката Македонска Православна Црква.

Пресудата на Апелациониот суд до овој момент ја нема добиено ниту Архиепископот охридски г.г. Јован, којшто во затворот Идризово се наоѓа веќе две години и осум месеци, ниту пак ја има добиено некој од останатите осудени лица од Православната Охридска Архиепископија.

Како што соопштија медиумите, со потврдувањето на пресудата од страна на Апелациониот суд, тригодишната затворска казна за Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован станува правосилна пресуда.


рубрика: вести

03.07.2014

Сервисот за проверка на факти од медиумите, проект на USAID за зајакнување на медиумите во Р. Македонија, во два наврати објави стручна анализа на проф. др. Мирјана Најчевска, во којашто овој експерт за човекови права, ја анализира поставеноста на одредени медиуми во однос на државниот прогон врз верска основа, којшто веќе 12 години во континуитет се спроведува врз Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и останатите Епископи, свештенство, монаштво и верници на канонската и сеправославно признатата Црква во Р. Македонија, Православната Охридска Архиепископија.

Во продолжение го пренесуваме целосниот текст на проф. др. Мирјана Начевска.

Секој човек има право на слобода на мислите, совеста и верата

Пишува: проф. д-р Мирјана Најчевскаексперт за човекови права

 

Слободата на вероисповед и уверување и одвоеноста на верските заедници од државата се предмет на интерес на медиумите, меѓутоа, во медиумскиот опфат на оваа проблематика често не се воочуваат проблематичните ситуациии и најчесто изостанува критичкиот и едукативен пристап.

 

Според член 19 од Уставот на Република Македонија:

Се гарантира слободата на вероисповед.

Се гарантира слободно и јавно, поединечно или во заедница со други, изразување на верата.

Македонската православна црква, како и Исламската верска заедница во Македонија, Католичката црква, Евангелско – Методистичката црква, Еврејската заедница и другите верски заедници и религиозни групи се одвоени од државата и се еднакви пред закон.

Во овој член се содржани две различни содржини: слободата на верување и одвоеноста на верските заедници од државата.

Слободата на вероисповед претставува индивидуална слобода на секој човек да верува во што сака и најслободно да го манифестира своето верување. Слободата за изразување на својата вера или своите убедувања, Според Европската конвенција за човековите права:

…може да биде предмет само на оние ограничувања што се предвидени со закон и кои претставуваат мерки во интерес на јавната безбедност, поредокот, здравјето и моралот или заштитата на правата и слободите на други, неопходни во едно демократско општество.

Гаранцијата за слободно и јавно изразување на верата, дадена во Уставот, не е условена од постоење или регистрирање верска заедница. Тоа значи дека за да веруваат и да ја практикуваат својата вера (индивидуално и заедно со други) на граѓаните не им е потребно постоење на верски заедници. Според Европската конвенција за човековите права:

Ова право ја вклучува слободата за промена на верата и убедувањето, како и слободата за изразување на својата вера или убедување, сам или заедно со другите, јавно или приватно, преку богослужба, поука, проповеди, верски обреди и ритуали.

Верските заедници се доброволни здружувања на луѓето со истоветна вероисповед. Овие здруженија имаат правен субјективитет и како правни лица тие се одвоени од државата. Одвојувањето од државата значи дека:

  1. Државата не треба да се меша во внатрешната организација на верската заедница и во содржините кои таа ги промовира (сѐ додека тие не се во спротивност со законите и со правата и слободите на граѓаните гарантирани со националното и меѓународно право).
  2. Верските заедници не треба да се мешаат во работата на законодавната, извршната и судската власт, да вршат било какви влијанија врз нив, да бидат перцепирани како дел од било која од овие власти, да добиваат посебни бенефиции од државата или да бидат третирани на поповолен начин од останатите здруженија на граѓани.

Слободата на вероисповед и уверување и одвоеноста на верските заедници од државата се предмет на интерес на медиумите, меѓутоа, во медиумскиот опфат на оваа проблематика често не се воочуваат проблематичните ситуациии и најчесто изостанува критичкиот и едукативен пристап.

Само како пример, може да се анализира случајот на нерегистрираната верска заедница  ПОА и на Јован/Зоран Вранишковски. Во конкретниот случај станува збор за две паралелни линии на прекршување на Уставот и меѓународните документи.

 

1. Прва линија на прекршување

Првата линија на прекршување на Уставот и меѓународните договори се однесува на регистрацијата на верската заедница.

Полициските акции, судските процеси поврзани со (не)регистрацијата на ПОА, решението на Уставниот суд за одбивање на иницијативата поднесена од страна на Давид Нинов, и последното, мислењето од Комисијата за заштита од дискриминација, требаше да го предизвикаат интересот на медиумите од аспект на слободата на вероисповед.

Во отсуство на анализа, идентификување на проблемот и негово презентирање, а во ситуација на едноставна дисеминација на информации и изјави, медиумите стануваат дел од ограничувањето на слободата на вероисповед (на пример во Утрински “Битолчани бараат Синодот да расчисти со расколникот Јован – по слугувањето на Зоран Вранишковски на туѓа црква и создавањето свои „манастири“; ИнПресс „Народното движење за Македонија бара сузбивање на дејноста на Вранишковски“).

Ниту инциденти, како оној кој медиумите го забележаа на гробиштата во Кавадарци, не ги поттикнаа медиумите да го анализираат проблемот на слободата на уверување во контекстот на меѓународните документи кои Македонија ги има ратификувано, и Уставот на државата.

Во 2014 година повеќе медиуми ја пласираа сторијата за можната одлука на Европскиот суд за човекови права во полза на ПОА и обврската која што би произегла за Македонија од една ваква одлука, за регистрација на ПОА (“Македонија ќе мора да ја регистрира ПОА?“, ). Меѓутоа, дури ни ова не е искористено за пошироко објаснување на проблемот токму од аспект на заштитата на правото на слобода на верата и уверувањето и поставување на прашањето за соодветноста на постоечката законска регулатива која не само што не ја штити оваа слобода, туку, напротив, придонесува за нејзино непотребно и недемократско ограничување.

Што пропуштија да прашаат новинарите?

 

* * *

Слободата на мислата, совеста и верата, претставува базично човеково право. Нивото на неговото практикување и заштита претставува еден од реперите за нивото на демократичност на една држава. Во услови на постоење на доминантни религиозни заедници и видлива врска меѓу етничката и верската припадност, може да се појават деформации кои тешко се идентификуваат. Медиумите имаат можност да ги адресираат овие деформации и да влијаат директно на јавното мислење.

  

2. Втора линија на прекршување

Втората линија на прекршување на Уставот и меѓународните договори се однесува на серијалот судски процеси против Јован/Зоран Вранишковски и дел од следбениците на ПОА.

Впечатливо е отсуството на интерес кај медиумите за квалификациите кои со леснотија ги даваат високи државни функционери. На пример, на А1он е пренесена изјавата на Иво Котевски (во својство на заменик министер за внатрешни работи) според која

Здружението „Анастасија“ од с.Нижеполе, Битола и со купување на недвижен имот на територијата на РМ, а со цел да го прикријат движењето на криминално стекнатите пари и истите да ги прикажат пред државните органи како да се од легални извори-донации, пријавените физички лица и правното лице сториле кривично дело „перење пари и други приноси од казниво дело“ предвидено во чл.273 од КЗ на РМ

За наведеното дело (ако е тоа направено од страна на група луѓе) во Кривичниот законик е предвидена казна од најмалку пет години затвор. Меѓутоа во судската завршница на случајот, сите обвинети (освен Вранишковски) се условно казнети (што никако не може да биде казна за делото кое што го спомна пред медиумите заменикот министер).

Медиумите ја пропуштија шансата да го постават прашањето за можна злоупотреба на должност на заменикот министер кој си дозволи да ја наруши пресумпцијата на невиност и да го замени судот, кој е единствен надлежен за примена на законот во одредувањето на вината и одредувањето на висината на казната. За ваков настап заменикот министер би можел (во најмала мера) да одговара за клевета.

Доколку се анализира соопштението на МВР за спроведената акција во Мај 2012 година, може да се постави прашањето за називот на акцијата. Имено, именувањето на полициската акција со називот “Расколник“ може да значи употреба на полицијата за прогон врз основа на верско убедување. Со ваквото именување, не само што се задира во слободата на уверување и, спротивно на Европската конвенција за човековите права, се оневозможува промена на убедувањето, туку се поттикнува и непријателски однос на јавноста кон осомничените и отворено се манифестира поддршка за една верска заедница (МПЦ) во чиј внатрешен речник се употребува и терминот @расколник“.

Како резултат на ваквото именување, медиумите кои понатаму известуваат за судскиот случај го етикетираат осомничениот  (следат неколку карактеристични наслови):

…и понатаму го шират анимозитетот.

Прекршувањето на Уставот во делот кој се однесува на одвоеноста на верските заедници од државата (и покрај јасната манифестација на вакво прекршување, како во постапките и изјавите на МПЦ, така и во постапувањето на државните органи), не само што не беше поентирано во медиумите, туку, напротив, и самите медиуми го поддржаа и раширија ова прекршување. На пример, насловите:

…создаваат впечаток дека Вранишковски се наоѓа во затвор не заради тоа што го прекршил законот, туку заради тоа што ги прекршил правилата на една верска заедница, и согласно тоа, доколку верската заедница реши да го помилува (според своите внатрешни одредби) тоа автоматски ќе се рефлектира и врз изречената казна затвор.

Во изјавите на црковните претставници се оди дури и чекор понатаму и се утврдува дека:

Јован треба да биде ослободен, бидејќи со неговото држење во затвор, МПЦ ништо не добива.

Во многу мал број медиуми се даваат информации во кои се спомнува можноста за толкување на овој вид расправи како облик на мешање на верските заедници и државата:

Во Синодот на МПЦ, како што пишува „Дневник“, има различни мислења за тоа дали Вранишкоски треба да биде помилуван – некои сметаат дека треба да остане во затворот бидејќи сторил криминал и црквата не може да се меша во работата на правосудните органи, а други, пак, се повеќе сметаат дека „дамката што другите православни цркви и ја припишуваат на МПЦ треба да се отстрани“.

За медиумите ова очигледно не претставува никаков предизвик за натамошна анализа и поставување на прашањето за одвоеноста на верските заедници од државата.

НОВА е еден од ретките медиуми кои ја идентификува врската меѓу донесувањето на одлуката на Апелациониот суд и иницијативите во МПЦ. Меѓутоа, под насловот „Случај Вранишковски: Одложено судењето додека СПЦ чека одговор од МПЦ“, нема анализа која би ја објаснила оваа врска.

 

3. Трета линија на прекршување

Третата линија на прекршување на Уставот и на меѓународните договори ја претставува инструментализацијата на државата од страна на МПЦ.

Во написите на голем број медиуми може да се претпостави врската меѓу проблемот со регистрацијата на ПОА и судските процеси кои се водеа/водат против Јован/Зоран Вранишковски и покрај тоа што во насловот или дури и во самата содржина на информацијата врската се негира. На пример, во анализата на Сител ТВ под насловот „Вранишковски не е прашање на МПЦ и Синодот туку на државата“ од една страна се истакнува:

Токму неговото ослободување деновиве во јавноста се поврзува со решението за статусот на МП, што според верските аналитичари е замена на тези. Слободата на Вранишковски нема да донесе автокефалност, бидејќи тој проблем е многу подлабок.

а од друга страна:

Клековски очекува дека Претседателот на државата, во една законска процедура би требало да потпише помилување на Вранишковски.

Може да се постави прашањето, зошто претседателот би требало да даде помилување на Вранишковски? Затоа што е сторено неправо со неговото судење или, пак, затоа што тоа го бара СПЦ или МПЦ?

Слични прашања можат да се постават и во врска со анализата направена во дневниот весник Вечер, во која, меѓу другото, се вели:

Во МПЦ засега официјално не го коментираат ниту најновото барање на Вранишковски за регистрација, иако неофицијално велат дека таквото име всушност ги разоткрива сите политички намери на Вранишковски, ниту пак го коментираат повикот на СПЦ за обновување на разговорите.

Зошто би требало МПЦ да го коментира барањето за регистрација на една верска заедница? Зошто воопшто МПЦ би се мешала во она што претставува државна процедура на регистрирање?

Многу незабележана остана изјавата на Валентина Божиновска (претседателка на Комисијата за односи меѓу верските заедници) според која:

„државата може да покрене одделни процеси, во случај кога нема резултати од „дипломатијата на црковната власт“: „Спорот меѓу МПЦ и СПЦ, покрај тоа што е црковно, е и големо политичко прашање, за кое ќе треба помош од политичарите“.

Оваа изјава го потврдува фактот на отворено мешање на државата и верските заедници.

Можеби највпечатливо е ова мешање на двете линии на прекршување во написот на порталот Кајгана, каде што е дадена хронологијата на државната интервенција која се манифестира во сукцесивно поведување на постапки.

Дури и во информирањето за одлуката на Европскиот суд за човекови права (која се однесува на правото на регистрирање на ПОА), се спомнува судењето на Вранишковски, кое се однесува на обвинението за проневера на пари и нема (или не би требало да има врска) со слободата на уверување. На пример, дневниот весник Слободен печат, под наслов „ПОА мора да се регистрира, Јован да се ослободи“, се тргнува од претпоставената врска меѓу нерегистрацијата на ПОА и судењето на Вранишковски.

Слободата на мислата, совеста и верата, претставува базично човеково право. Нивото на неговото практикување и заштита претставува еден од реперите за нивото на демократичност на една држава. Во услови на постоење на доминантни религиозни заедници и видлива врска меѓу етничката и верската припадност, може да се појават деформации кои тешко се идентификуваат. Медиумите имаат можност да ги адресираат овие деформации и да влијаат директно на јавното мислење.

Извор:

http://mediumi.vistinomer.mk/sekoj-chovek-ima-pravo-na-sloboda-na-mislite-sovesta-i-verata/

http://mediumi.vistinomer.mk/sekoj-chovek-ima-pravo-na-sloboda-na-mislite-sovesta-i-verata-2/


рубрика: вести

28.06.2014

На 28-ми Јуни 2014 год., на празникот Видовден, во новоизградениот Андриќград, Република Српска, беше осветен новоподигнатиот храм, посветен на светиот цар Лазар и косовските маченици.

Осветувањето го изврши Неговата Светост Патријархот Српски г.г. Иринеј, којшто во продолжение началствуваше и со светата Архиерејска Литургија. На Неговата Светост Патријархот г.г. Иринеј му сослужуваа: избраниот Митрополит загребачко-љубљански г. Порфириј и Епископите: захумско-херцеговачки г. Григориј, канадски г. Георгиј, западно-американски г. Максим, австралиски г. Иринеј.

Од Православната Охридска Архиепископија на осветувањето и Литургијата сослужуваше Неговото Преосвештенство Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. Сослужуваа и голем број свештенослужители од различни помесни православни цркви.

На Литургијата молитвено присуствуваа голем број официјални претставници, помеѓу кои и идејниот творец на Андриќград, режисерот Емир Кустурица.

После богослужбата беа посетени позначајните места на градот, особено Институтот „Иво Андриќ“ и студентскиот град.

Сите присутни покажаа интересирање за состојбите на државниот прогон врз верска основа, којшто во нашата татковина, преку затворските пресуди, се спроведува врз Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, како и за судските процеси против останатите Епископи, свештенство, монаштво и верници на Архиепископијата. Присутни изразија и надеж за што поскоро прекинување на државниот прогон и ослободување од затвор на Архиепископот охридски г.г. Јован, со цел решавање на проблемот на непризнатата МПЦ.



рубрика: вести

18.06.2014

На 16 Април 2014 год., и на 14 Мај 2014 год., закажаните претреси на Апелациониот суд, во однос на жалбата против пресудата на Основниот суд за најновата затворска казна за Архиепископот охридски г.г. Јован, не се одржуваа.

На посочените датуми, од необјасниви причини Архиепископот охридски г.г. Јован не беше доведуван на судските седници, иако затворската управа беше уредно и навремено известувана од страна на судот.

Конечно, на 18 Јуни 2014 год., Архиепископот охридски г.г. Јован беше доведен, седница на Апелациониот суд во Скопје се одржа и процесот пред овој суд заврши. Апелациониот суд дополнително ќе ја соопшти пресудата.

 


Жалба до Апелациониот суд од Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован


рубрика: вести

14.06.2014

Манастирот Челије, покрај Ваљево, Р. Србија, на 14-ти Јуни 2014 год., беше место на кое беа собрани православните христијани од целиот свет: од Грузија, од Кипар, од Света Гора, од Русија, Германија, САД, Р. Македонија, Романија, Грција... Поводот беше празникот на светиот авва Јустин Келијски и пренесувањето на неговите свети мошти, коишто беа извадени после 35 години.

Реки луѓе се слеваа за да ги целиваат благомирисните мошти на овој голем светител на нашето време.

Светата Архиерејска Литургија беше служена во дворот на манастирот, којшто се покажа мал за да ги прими сите луѓе. На Литургијата началствуваше Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј, во сослужение на Митрополитите: црногорско-приморскиот г. Амфилохиј, лемесу г. Атанасиј (Кипарска Архиепископија), месогеас-лавреотикис г. Николај (Атинска Архиепископија), берлинско-германски г. Марко (Московска Патријаршија), новоизбраниот загребачко-љубљански г. Порфириј и Епископите: ваљевски г. Милутин, шабачки г. Лаврентиј, бачки г. Иринеј, шумадијски г. Јован, врањски г. Пахомиј, захумско-херцеговачки г. Григориј, рашко-призренски г. Теодосиј, австралиски г. Иринеј, новоизбраниот австриски г. Андреј, вомировените Епископи г. Атанасиј и г. Константин.

Од Православната Охридска Архиепископија на Литургијата сослужуваа: Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид.

На Литургијата сослужуваа и свештенослужители од речиси сите помесни православни цркви.

На Големиот вход, се произнесоа молитви и за затворениот Блаженејши Архиепископ охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, за негово ослободување и прекин на прогонот на канонската црква во Р. Македонија. Без остаток, сите Епископи и верните, коишто сомолитвено ги слушаа прозбите на Големиот вход, го изразуваа своето чудење: какви ли се тие луѓе коишто креваат рака на Црквата Христова и ја гонат!

По прочитаното Евангелие беседеше Епископот бачки г. Иринеј. Огромен број верници пристапија да се причестат, а на крајот од Литургијата беше направена и свечена литија со моштите на светиот авва Јустин Келијски.

По завршувањето на литијата, на собраниот народ му се обратија Патријархот српски г.г. Иринеј и Архиепископот берлински г. Марко.

После богослужбата беше одржана свечена академија во чест на светиот Јустин Келијски и неговите мошти беа привремено вратени во старата манастирска црква до завршувањето на величествениот нов храм.


рубрика: вести

08.06.2014

На 08 Јуни 2014 год., се упокои во Господа познатиот светогорски старец, проигумен на манастирот Григоријат на Света Гора, Архимандритот Георгиј Капсанис.

Пред неговиот одар во григоријатскиот метох во Солун, со благослов на Митрополитот на Неаполеос и Ставруполеос г. Варнава, помен отслужи Неговото Преосвештенство Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, во сослужение на повеќе свештенослужители.

Епископот Давид и григоријатските монаси, во разговорот, помеѓу останатите негови доблести, се потсетија и на поддршката, којашто старецот Георгиј секогаш  ја даваше на Архиепископот охридски Јован и канонската Црква во Р. Македонија, Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: вести

→ English

28.05.2014

Хелсиншкиот комитет за човекови права на Р. Македонија, согласно на својата мисија да врши мониторинг на состојбите со човековите права и слободи во Р. Македонија, го објави својот Годишен извештај за 2013 година.

Оценката на Хелсиншкиот комитет е дека и во 2013 год., како и во претходните неколку години, се констатирани сериозни нарушувања на слободите и правата на граѓаните како и драстични повреди на принципот на владеење на правото и правната држава. Притоа, она што особено загрижува е дека регистрираните повреди на човековите права и слободи укажуваат не само на системски проблеми во функционирањето на органите и институциите туку и на злоупотреба на нивните надлежности.

Во поглавјето за граѓанските и политички права на овој Годишен извештај, во делот за политичките затвореници во Р. Македонија, како прв случај се наведува затворањето на Архиепископот охридски Јован.

Во извештајот се вели дека Архиепископот Јован Вранишковски е првиот политички затвореник во Р. Македонија, по нејзиното осамостојување.

Во текот на 2013 год., г. Вранишковски, заедно со уште 18 други лица (меѓу кои неговата мајка, сестра и вујко, свештени лица, следбеници и поддржувачи на нерегистрираната Православна Охридска Архиепископија), беа обвинети за наводно перење на пари преку здружение на граѓани, кое планирало да изгради објект за средби помеѓу верниците. Полициската акција за апсење на обвинетите беше наречена „Расколник“ што е еднакво на предрасуда и претставува директна повреда на принципот на пресумпција на невиност на обвинетите. Со неправосилна пресуда на Кривичниот суд во Скопје, г. Вранишковски беше осуден на тригодишна затворска казна, а сите останати обвинети на двегодишна затворска казна, која нема да се изврши доколку лицата во рок од пет години не сторат ново кривично дело. Претставници на Хелсиншкиот комитет ги следеа сите судски рочишта, но не беа убедени во аргументите понудени од Јавното обвинителство за докажување на вина кај било кој од обвинетите.

На денот кога беше закажано објавувањето на пресудата, судскиот совет одлучи предметот да го врати во фаза на главен претрес и во истиот момент, без знаење на обвинетите и нивниот бранител, соопшти дека пред судот ќе сведочи лице кое наводно договарало продажба на имот со г. Вранишковски. Сведокот тврдеше дека тој за земјиштето преговарал во негово име и во име на неговите соседи кои го ополномоштиле преку писмено полномошно. Првообвинетиот негираше дека некогаш се сретнал со сведокот по што бранителот побара полномошното да биде презентирано како доказ пред судот. Во тој момент судскиот совет ја напушти судницата и по 20-минутно советување соопшти дека предлогот се одбива, а судската постапка завршува. Првостепената пресуда беше обжалена, а на Апелациониот суд во Скопје му беа потребни повеќе од седум месеци за закажување на јавна расправа во Април 2014 година. Кога јавната расправа требаше конечно да се одржи, судот ја одложи за во Мај, затоа што г. Вранишковски не беше спроведен од КПУ „Идризово“. Во Мај, управата на затворот, без да го извести судот за причините, повторно не го спроведе обвинетиот.

Р. Македонија одбива да ја регистрира Православната Охридска Архиепископија како црква или религиозна група уште од 2004 година. Со тоа е сторена повреда на Член 9 (слобода на вероисповед), Член 11 (слобода на собирање и здружување) и Член 14 (забрана на дискриминација) од Европската конвенција за човекови права.

Хелсиншкиот комитет ја застапува Православната Охридска Архиепископија пред Европскиот суд за човекови права од 2006 година и очекува пресуда во текот 2014 година. Покрај дискриминацијата и административните бариери со кои се соочуваат припадниците на оваа црква, кои во јавноста се стигматизирани и нарекувани „предавници, расколници и криминалци“, г. Вранишковски е под континуирано кривично гонење од страна на властите. Во последните 11 години тој е упатуван во затвор на шест наврати, а во моментов се наоѓа на издржување на казна во КПУ „Идризово“ во Скопје.

 

Линк кон Извештајот: http://www.mhc.org.mk/reports/213

© православна охридска архиепископија 2004-2014
http://spc.rs - Српска Православна Црква Orthodox Christianity.ru www.kolivart.com - интернет каталог на манастирот Успение Богородично
wap презентација - www.poa-info.org/wap