рубрика: вести
08.05.2008
Епископот брегалнички г. Марко го прослави својот именден
Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко денес го прослави својот именден, празникот на светиот Апостол и Евангелист Марко. По покана и со благослов на Епископот домаќин, брегалничкиот г. Марко, на Литургијата чиноначалствуваше помошниот Епископ стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. После прочитаното Евангелие, на луѓето, коишто учествуваа во Божествената Литургија, Епископот г. Давид најпрвин им говореше за дејноста на Апостолот Марко, осврнувајќи се потоа на целта на христијанскиот живот: Потрагата по целта на нашиот живот, браќа и сестри, е најважната потрага на човекот. Од неа зависи дали ќе живееме живот со смисла, или, без смисла! Евангелието не се исцрпува во историјата, и Марко не обрнуваше внимание само да ни ја раскаже историјата за Христа; не, Евангелието нè учи дека целта на нашиот живот е вподобувањето на Бога. Тоа не значи надворешно имитирање на Бога, но внатрешна заедница со Бога – обожение на човекот. За таа цел, браќа и сестри, Бог го создаде човекот! Човекот надворешно изгледа како едно животно, учествува во биолошкото постоење како и останатите животни, но според светиот Григориј Богослов, човекот е животно со такво биолошко постоење, коешто се разликува од сите други животни, по тоа што човекот може да стане бог по благодат, може да се обожи од несоздадените божествени енергии. Соборната Црква постојано ја живее тајната на вочовечувањето на Бога и обожувањето на човекот. Христос во неговото човекољубие ни го остави Неговото Тело - Црквата, како работилница на нашето обожение. Следствено, гледаме дека Црквата не е здружение, не е ни една од многуте партии, не е расколничка организација, во коишто нема обожение. Оттука, подвигот во Црквата: смирението, послушанието, молитвата, покајанието, не е само некоја етичка гимнастика, туку израз на нашата љубов и слобода пред Бога, од когошто бараме да дојде и да се насели во нас. Така, гледаме и дека црковното постоење не е идеологија, дека не зборуваме, интелектуализираме, психологизираме за Бога, туку дека го живееме Бога, го гледаме Бога. Имам видено луѓе, коишто ја гледаат несоздадената светлина, но и нас останатите, коишто не сме на тоа рамниште од духовниот живот, Господ не нè остава без утеха. Бездруго, искуство на Божјата благодат е и кога, во Соборното Тело, чувствуваме внатрешен мир, покајание, порив за нов почеток, радост. Особена, пак, радост чувстувам и денес затоа што се наоѓам помеѓу вас и вашиот Епископ Марко на когошто му благодарам за поканата, и еве, честитајќи му го именденот се повикувам на неговите молитви и на молитвите на Евангелистот Марко, и особено на молитвите на Блаженејшиот Архиепископ охридски г.г. Јован којшто бива гонет заради тоа што го овозможува обожението на овој народ, за по нив, во вечноста да се покажеме деца на Отецот во Синот преку Светиот Дух. На многаја лета Владико!
Епископот г. Марко, пред причестувањето, на собраниот верен народ, му се обрати со вдахновени зборови: Чувствувам голема радост, најскапоцени во Христа Бога браќа и сестри, и благодарен сум му на Бога што се собравме на Литургија, затоа што во Литургијата радоста станува вечна. Продолжувајќи да говори за страдањата и крајот на животот на Апостолот, чиешто име го носи, Епископот г. Марко повлече паралела со сегашноста, дека и денес во Црквата таа тема е актуелна, и од суштинска важност е како ќе го завршиме животот, бидејќи крајот на животот сведочи за нашата вера. Сосема е возможно, посочи тој, некој целиот живот да го помине во подвиг, но крајот да не му биде на спасение, а, возможно е, некој да живее оттргнат од Бога, но на крајот да се преуми и да го наследи Царството Небесно. Затоа Господ Исус Христос ни вели: кој претрпи до крај, ќе биде спасен. Во ове денови на искушенија и прогон, особено ни се важни овие примери на свети мажи во Црквата, каков што е и светиот Апостол и Евангелист Марко, којшто, како повеќето Апостоли, животот го заврши маченички, но не се откажа од Бога ниту во најстрашните маки. Веројатно е, човек со слаба вера во таквите моменти да се соблазни и да рече: каде е сега Господ да му помогне на овој човек, којшто страда за Него? Но, возљубени, нашиот пат е тој, нашиот пат е Крстот, за да стигнеме до Воскресението. Воскресението е нашата надеж во сите маки, Воскресението е нашата радост во сите искушенија, затоа што знаеме дека после Крстот доаѓа Воскресението. Затоа, браќа и сестри, служиме света Литургија, за да му благодариме на Бога за сите и за сè, за да бидеме членови на Едното Тело Негово, да се вчлениме во Бога, за Он во нас да се вчлени, и да постанеме синови и ќерки Негови. Епископот г. Марко им заблагодари на сите, коишто дојдоа: за да се радуваме заедно на овој ден, за, на отслужената света Литургија, да изодиме заедно дел од вечноста, за да се причестиме со Телото и Крвта на нашиот Господ Исус Христос и да станеме едно со Него.
На Литургијата, верниот народ пристапи да се причести со Телото и Крвта Христови, а после богослужбата Епископот г. Марко со верниот народ од параклисот „Свети Николај Мирликиски Чудотворец“, за гостите приредија продолжена трпеза на љубовта.
рубрика: вести
07.05.2008
Од печат излезе најновиот број на „Црква“ - службен билтен на Православната Охридска Архиепископија
Деновиве од печат излезе најновиот број (37 - 48 / 2007), на службенот билтен „Црква“. Во билтенот е поместен широк спектар наслови. Во воведниот дел отпечатен е извесниот текст на светиот Николај охридски и жички: Верувам во Едната, Света, Соборна и Апостолска Црква; потоа, текстот на викарниот Епископ г. Давид од промоцијата на книгата Слобода у затвору на Блаженејшиот Архиепископ охридски г.г. Јован, како и Извештајот на американскиот State Department, за состојбите со верските (не)слободи во Р. Македонија.
Во службениот дел се наоѓаат посланијата, омилиите и писмата, коишто ги има изговорено и упатено Блаженејшиот Архиепископ охридски г.г. Јован.
Исто така, во овој број на службениот билтен „Црква“, објавени се и авторски текстови, реакции на коментари, како и соопштенија за донесени одлуки.
05.05.2008
Според Freedom House: Р. Македонија падна подолу на скалилото на слободата во информирањето, а новинарите се политички назначеници
Медиумите во Р. Македонија, притиснати од извештајот на Freedom House, деновиве, срамежливо и без дебати за излез од незавидната положба, се обидоа да го отворат прашањето за слободата на информирањето во нашата земја. Тоа го направија со истата оценка – делумно, со тенденција на влошување! Значи, оценката е дека Р. Македонија паѓа, и дека од цела Европа, единствено во Албанија постои помала слобода во информирањето, што не ни е за утеха!
На пример, никој не го пренесе ставот од извештајот на Freedom House: дека е појавена голема пукнатина откако дел од Црквата се оддели од „таканаречената Македонска православна црква, којашто останува непризнаена од сите цркви во православниот свет“. Freedom House, исто така, прецизира дека заради државниот прогон што му се приредува на Архиепископот г.г. Јован, од страна на Amnesty International, тој е прогласен за „затвореник на совеста“. Проблемот може да се издолжува со оглед на тоа што, како што констатира Freedom House: „македонското судство е корумпирано и некомпетентно“.
Сликата за Р. Македонија се комплетира кога ќе прочитаме како Freedom House ни предочува дека заради „политичките и бизнис интереси во медиумите, медиумите се - помалку од независни“. Професионализмот, пак, е отсутен.
Она што остава особен впечаток е дека Freedom House, македонските новинари, наместо новинари, ги нарекува - „политички назначеници“ од коишто мнозинството граѓани добиваат информации. Тоа упатува на податокот дека политичките назначеници, покрај од медиумите за коишто работат, се финансираат или од политичарите или, пак, на пример, од расколничката организација МПЦ, чиишто интереси ги застапуваат!
Мапа на Freedom House за севкупните слободи во Европа. Со зелена боја се обележани слободните земји, со жолта делумно слободните, со виолетова неслободните. Р. Македонија е на дното на делумно слободните земји! Кој е одговорен за тоа! Сакаме ли да ја промениме оваа мапа или не!
Можете сега да заклучите какви карактери и во какви околности, години наназад, ја создаваат искривената претстава за нештата во сфаќањата на голем број луѓе. Се разбира, зборуваме за Црквата. Политичките назначеници, коишто ја срамотат Р. Македонија не се некои апстрактни личности, тие се конкретни озборувачи од калапот на Б. Јовановска, коишто ги штитат своите и бизнис интересите на расколничката МПЦ, обликувајќи пазарџиски поимања за црковниот живот; тие се известувачи од типот на М. Николовски, коишто не знаат на англиски да ги прочитаат извештаите на Freedom House, а знаат да се огласат за експерти по црковни прашања; тие се Д. Штрговковци, коишто трчаат по секоја кокошка со необично снесено јајце по нашите села и истовремено решаваат канонски положби на црквите. Ова не е произволен став. Како што гледаме, потврдата за горекажаното ни е доставена од извештаите на релевантните организации.
Згора на тоа, политичките назначеници се ползуваат и со говор на омраза против Архиепископот г.г. Јован и Православната Охридска Архиепископија, бивајќи заштитени од корумпираното и некомпетентно македонско судство, коешто ќе треба да одлучува дали една верска заедница може или не може да биде регистрирана!
Срамно е за граѓаните на една земја, којашто гоеграфски се наоѓа во Европа, во 21-от век, да немаат слобода во информирањето. Тоа јасно упатува на фактот дека сите граѓани, на насилен начин мора да бидат туркани во тоталитаристичката матрица на оние коишто се плашат од слободата. Затоа, на партиите нема да им е од интерес да го решат ова прашање, народот ќе остане незаинтересиран и во продолжение озлобуван од осредноста на политичките назначеници, а Р. Македонија ќе биде таму каде што најмногу им одговара на расколниците - на дното.
Инаку, скандинавските држави се наоѓаат на врвот според слободата на медиумите. Во Финска најслободно може да се соопшти зборот. Потоа следуваат: Исланд, Данска, Норвешка, Белгија, Шведска.
На ист континент, а нè делат континенти!
http://www.freedomhouse.org/inc/content/pubs/fiw/inc_country_detail.cfm?year=2007&country=7220&pf
рубрика: вести
02.05.2008
Во Ставропигијалниот манастир „Свети Јован Златоуст“ Нижеполе, прославен празникот Животоприемен извор
Во Октомври 2004 год., властите на Р. Македонија, поттикнати од расколничката МПЦ, срушија православен христијански храм. Она што не беше одлика на минатите недемократски владеења, во 21-от век стана главно обележје на тоталитаристичко владеење во Р. Македонија. Значи, на варварски начин, спротивно на сите правни норми, со полициска придружба беше срушен храмот посветен на Пресветата Мајка наша Богородица – Животоприемен извор. (види: http://freearchbishop.com/?p=30)
Но, Пресвета Богородица, секоја година на нејзиниот празник, продолжува да ги собира живите храмови – луѓето, верниците на Православната Охридска Архиепископија.
Со благослов на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, оваа година на празникот на Животоприемниот извор, во Ставропигијалниот манастир „Свети Јован Златоуст“, на Божествената Литургија чиноначалствуваше Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко, во сослужение на Неговото Преосвештенство Викарниот Епископ стобиски г. Давид.
Во богослужбата учествуваа и голем број верници. После прочитаното Евангелие, ним им се обрати Епископот г. Давид: Возљубени во Христа Бога, на почетокот, бездруго би сакал да ви го пренесам родителскиот благослов и поздравите на Неговото Блаженство Архиепископот г.г. Јован, којшто иако за кратко е отсутен заради повторно приредениот државен прогон против него, сепак е присутен и вграден како во срцата на верниот народ и вистинољубивите луѓе, така и во секој чекор македонска земја и во секој камен во оваа света обител. Неговиот пример не поучува дека кога овој свет ќе ни се стори како темнина, како зандана без врати и прозорци, нашата вера во воскресението ни вели: не плашете се! Затоа и стануваме безстрашни синови и ќерки на воскресението, возљубени деца на нашиот Отец, Воскреснатиот Христос. Оттука, и со право можеме да ги оспоруваме неверниците, коишто погрешно умуваат дека Телото на Воскреснатиот Господ можат да го цепкаат според нивната воља. Таквото неверие, браќа и сестри, по зборовите на светиот Николај, е жива смрт за нашиот народ. Секоја смрт е мртва, но неверието е жива смрт. Од таа жива смрт нас не брани верата во воскресението внатре во Едната Света Соборна и Апостолска Црква. Потоа, откако проговори за јудејската пасха како предобраз и за нашата Пасха како вистинска, Епископот г. Давид во однос на празникот посочи дека Пресветата Мајка Христова Богородица, којашто е Мајка и на сите Христијани, за нас, дејствително претставува Животоприемен Извор, бидејќи Таа е Онаа Којашто го донесе Животот Христа на овој свет, Христа Бога, Којшто е нашиот живот и нашето Воскресение.
На Литургијата, голем дел од верниците пристапија да се причестат со Телото и Крвта Христови. Пред Причеста, на собраниот народ му беседеше Епископот г. Марко, којшто вдахновено истакна дека на овој празник се собравме на Божествена Мистагогија за на Бога да му принесеме дарови, коишто Тој осветувајќи ги, повторно нам ни ги раздава. Епископот г. Марко рече дека, сепак, на овој светол ден, сенка фрла новиот прогон и фактот дека нашиот Архиепископ г.г. Јован не може да влезе во сопствената држава, и дека, секако, кон тоа, ние никогаш нема да можеме да останеме рамнодушни. Радоста на воскресението ја надминува секоја жалост, ја надополнува секоја празнина, иако празнината што ја чувствуваме сите, заради прогонот и неможноста на Архиепископот г.г. Јован да влезе во Р. Македонија, ние како луѓе не ќе можеме да ја пренебрегнеме. Епископот г. Марко исто така предочи дека Господ Исус Христос, оваа година го благослови Архиепископот охридски г.г. Јован да отиде да се поклони во Јерусалим, во Светата Земја, и да служи на Божјиот гроб. Да се поклони и да богослужи на гробот од кадешто излезе воскресенската светлина. Молитвите, пак, на Архиепископот охридски г.г. Јован принесени пред Божјиот гроб, секогаш и секако се горешти и нè крепат сите нас. Епископот г. Марко ја приврши беседата честитајќи им ја славата на настојателката, монахињата Олимпијада и сестринството на манастирот, и на сите коишто го слават овој празник.
Епископот г. Марко, на крајот, на верниците им подели крстчиња, осветени на Божјиот гроб, благослов, којшто им го испраќа Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован.
рубрика: свет архиерејски синод\соопштенија
01.05.2008
Соопштение од Светиот Архијерејски Синод
По враќањето на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован од поклоничкото патување во Светата Земја, се одржа редовна седница на Светиот Архијерејски Синод на Православната Охридска Архиепископија, во Врање. Синодот беше свикан во Врање од причина што на Архиепископот охридски г.г. Јован му е определена мерка притвор, и доколку тој се обиде да влезе во Р. Македонија, ќе биде затворен.
Светиот Синод оцени дека мерката притвор е изречена токму во периодот кога на сила стапува новиот закон за верските заедници, а тоа е 1-ви Мај 2008 год., и со цел Архиепископот охридски г.г. Јован да не може одблизу да ја следи постапката за регистрација. Ова веќе покажува тенденциозност на постапката за регистрација, и повторно се очекува дека властите, овојпат преку судот, ќе прават проблеми во врска со регистрацијата на Охридската Архиепископија.
Синодот му препорача на Архиепископот охридски г.г. Јован да не влегува во Р. Македонија додека не биде укината мерката притвор. Исто така, Синодот ќе ја третира мерката притвор врз Архиепископот охридски г.г. Јован како негово бесправно бркање од државата, и со тоа ќе ги запознае сите меѓународни институции.
Светиот Синод донесе одлука да се поднесат потребните документи за регистрацијата на Православната Охридска Архиепископија во судот, и за тоа го задолжи Епископот стобиски г. Давид.
Заради пастирска потреба и организирање на црковниот живот на целата територија на Р. Македонија, Светиот Архијерејски Синод постави местобљустители на упразнетите епархии. Местобљустител на велеската и повардарска Епископија е Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, на дебарско – кичевската Местобљустител е Епископот полошко – кумановски г. Јоаким, а на струмичката Местобљустител е помошниот Епископ стобиски г. Давид.
рубрика: вести
27.04.2008
Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован на Воскресение Христово служеше на Гробот на Господа наш Исуса Христа заедно со Патријархот ерусалимски г.г. Теофил
Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, на Пасха служеше заедно со Патријархот ерусалимски г.г. Теофил на гробот од кадешто воскресена Господ Исус Христос.
Архиепископот охридски г.г. Јован ги причестуваше и свештенослужителите, коишто во огромен број беа дошле од сите страни на светот за празникот Пасха во Ерусалим.
За жал, Архиепископот охридски г.г. Јован не ќе може благодата од благодатниот оган и Воскресението Христово од Ерусалим да ги донесе во Р. Македонија, бидејќи судските власти повторно му определија притвор и тој не смее да влезе во земјата, оти ќе биде затворен.
Р. Македонија сама го брка благословот Божји и затоа е во ваква трагична состојба на сите полиња од општествениот развој.
рубрика: вести
27.04.2008
Прослава на Воскресението Христово во Православната Охридска Архиепископија
Воскресението Христово беше прославено во сите богослужбени места на Православната Охридска Архиепископија. На јавноста во нашата татковина и е познато дека верниците на Православната Охридска Архиепископија го дочекаа Воскресението Христово во услови кога врз нивниот Архиепископ г.г. Јован, повторно е активиран судскиот прогон, којшто властите го покренуваат поттикнати од расколничката МПЦ. Исто така, треба да се предочи дека ова е време во коешто властите и расколничката МПЦ, прават сè за да го одолговлечат регистрирањето на Православната Охридска Архиепископија, утврдувајќи ја така Р. Македонија во редот на земјите, коишто вршат прогон врз верска основа.
Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, за празникот на Воскресението Христово богослужеше заедно со Патријархот ерусалимски и на цела Палестина г.г. Теофил, во Ерусалим.
Во Р. Македонија, Велигденска Архиерејска Литургија се служеше во сите поголеми градови. Богослужбените места веќе одамна се претесни за да ги зберат верниците од Православната Охридска Архиепископија, а, како што јавуваат светските агенции, според новиот, дискриминирачки закон за верски слободи, расколничката МПЦ ќе има право да става вето за изградба на верски објекти на Православната Охридска Архиепископија!
Неговото Преосвештенство Епископот полошко кумановски г. Јоаким богослужеше во Куманово, Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко богослужеше во Битола, а Неговото Преосвештенство Викарниот Епископ стобиски г. Давид богослужеше во Скопје.
Литургии беа отслужени и во Штип, Прилеп, Скопје, Охрид... секаде кадешто припадниците на Православната Охридска Архиепископија имаа можност да учествуваат во канонската Божествена Мистагогија, причестувајќи се со Телото и Крвта Христови.
Со радост на којашто во својата Пасхална порака ги повика нивниот Архипастир, верниците на Православната Охридска Архиепископија, како и во изминатите, веќе шест години, така и оваа година, во услови на државен прогон ја прославија Пасхата, којашто, според зборовите на божествениот Златоуст - го огорче и опусте адот, којшто прими тело, а налета на Бога, прими земја, а се соочи со Небото.
Воскресна Христос и животот торжествува! Воскресна Христос и нема ниеден мртов в гроб!
Христос Воскресе! Христос Воскресе! Христос Воскресе!
