Православна Охридска Архиепископија http://www.poa-info.org?l=mk ПОА-ИНФО: Информативна служба на Православната Охридска Архиепископија mk Sun, 19 Jan 2020 20:28:39 +0100 Sun, 19 Jan 2020 20:28:39 +0100 poa-info rss generator kontakt@poa-info.org (Webmaster) http://www.poa-info.org/img/poa-info.png ПОА-ИНФО http://www.poa-info.org Информативна Служба на Православната Охридска Архиепископија На празникот Богојавление Архиепископот Јован служеше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200119.html вести 19.01.2020

На празникот Богојавление, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст, во Битола.

По Литургијата го изврши чинот на Голем водосвет.

]]>
Sun, 19 Jan 2020 00:00:00 +0100 http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200119.html
На празникот на Обрезанието Господово и Св. Василиј Велики Архиепископот Јован служеше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200114.html вести 14.01.2020

На празникот на Обрезанието Господово и Св. Василиј Велики Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во Ставропигијалниот манастир Св. Јован Златоуст во Битола.

По Литургијата за верните беше пресечена василопита.

]]>
Tue, 14 Jan 2020 00:00:00 +0100 http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200114.html
Епископот Давид го прослави именденот http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200112.html вести 12.01.2020

Во неделата на светите богоотци, кога Црквата го празнува споменот на светиот пророк, цар и псалмопевец Давид, Неговото Преосвештество Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, го прослави својот именден.

На утрената богослужба началствуваше Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован. Во молитвено присуство на Претстојателот на Православната Охридска Архиепископија, Архиепископот г.г. Јован, на светата Литургија во манастирот „Успение Богородично“, Скопје, началствуваше Епископот г. Давид, во сослужение на Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко, како и на свештенослужители од Православната Охридска Архиепископија.

На Литургијата, после прочитаното Евангелие, вдахновено беседеше Архиепископот г.г. Јован, воедно честитајќи му го именденот на Епископот г. Давид.

На крајот од Литургијата, со кратко поздравно обраќање, упатено кон Архиепископот г.г. Јован се обрати и Епископот г. Давид, кој благодарејќи му на Блаженејшиот Архиепископ г.г. Јован, истовремено им упати изрази на благодарност и на Епископот г. Марко, на чесното свештенство, на игуманијата Кирана со сестринството и на собраниот верен народ, за честитките по повод именденот.

После завршувањето на Литургијата, за присутните беше приредена трпеза, а беа изведени и изворни народни песни.

]]>
Sun, 12 Jan 2020 00:00:00 +0100 http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200112.html
Интервју на Архиепископот Јован за „Православље“ (1-15 Јануари 2020) http://poa-info.org/arhiepiskop/intervjua/20200107.html архиепископ - интервјуа

Во двобројот, од Јануари 2020 година, на списанието „Православље“, е објавено интервју со Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован. Ова интервју во продолжение го пренесуваме во целост.

Без оваплоћења Сина Божјег човек остаје без правог смисла живота, сви његови циљеви и сав његов смисао завршава се у гробу!

Својим прослављењем Богомладенца Христа придружујемо се хоровима ангелâ, архангелâ и свих светих небеских сила које славе и величају Рођеног од Дјеве Богомладенца Христа, Који је Оваплоћена Љубав Божја, Љубав која се даје и саможртвује ради нас и нашега спасења. Да је рођење Оваплоћене Љубави Божје највећи и највеличанственији богочовечански догађај, о основама химнографије овог небоземног догађаја, као и о обичајима који су органски наставак богослужбеног величања и прославања Рождества Христовог, разговарамо са Његовим Блаженством Архиепископом охридским и Митрополитом скопским г. Јованом. 

 

Налазећи се у данима када са вером, надом и љубављу прослављамо Рождество Оваплоћеног Логоса Божјег Господа нашег Исуса Христа, замолио бих Вас да нам приближите небоземну тајну овог празника?

Врло је важно оно што сте  нагласили у самом питању, да  славимо оваплоћење Логоса Божијег. Он је постојао као Син Божији пре стварања света и пре грехопада, али када се „испунило време”, како се каже у Јеванђељу по Марку, овај Логос Божји, дакле Син Божји по природи, оваплотио се, добио је облик и тело човечје, остајући Бог по природи, постао је и човек по природи. Управо по томе је он једино ново под сунцем како каже Свети Јован Дамаскин, носилац двеју природа и Божје и човекове. Али једино са таквом богочовечанском природом, Он може да буде Спаситељ свега створеног, јер уколико спашава само као Бог, то би било некако надмено и на силу. Да спашава само као човек, не би било могуће, јер је сваки човек  смртан и не може сам себе да избави од смрти, а камоли да од смрти избави остале. Али као Богочовек већ може, зато што је као човек примио  на себе све створено и може да спаси све што је примио, а као Син Божји има пуну заједницу са Богом Оцем који Духом Светим има моћ да Његову људску природу подигне из мртвих.

Ту велику тајну славимо на празник Рождества Христовог. Славимо Христову вољу да испуни вољу Оца Његовог да се створена природа спаси од смрти и бесмисла. А то није могло без оваплоћења Његовог.

 

Следујући химнографским текстовима празника Рождества Христова, намеће нам се питање: Шта је смисао и циљ човека на земљи, шта је сврха његовог подвига, али и свих његових духовних и  животних напора?

Без оваплоћења Сина Божијег човек остаје без правог смисла живота, још прецизније речено, сви његови циљеви и сав његов смисао завршава се у гробу. Оваплоћењем Логоса, а поготово Његовим васкрсењем отворио се најважнији циљ и он се наметнуо као смисао изнад сваког смисла како је то нагласио Преподобни отац Јустин Ћелијски, а то је подражавање Његовог земног начина живота. Само то подражавање је циљ који води до највећег дара којег људски род, а и све створено може да прими од Дародавца Бога, а то је васкрсење и живот вечни. Да бисмо се удостојили тог великог дара, али и да бисмо могли несметано да га понесемо, потребан нам је подвиг. Наш подвиг и наше победе над животним искушењима не требају Богу, али Он не остаје равнодушан на те наше подвижничке успехе, јер нас ти успеси  оспособљавају да бисмо могли достојно носити тај велики дар којим нас Он дарује: живот вечни.

 

Ваше блаженство, на који начин савремени човек може да актуализује радост овог празника који нам дарује неисказана духовна и спасоносна блага?

Да искрено поверује у богочовечанско дело Логоса Божјег, да подражавање Његовог Јеванђеља постави као смисао и циљ сопственог живота, да сведочи Јеванђеље у породици, на радном месту, у Цркви, па и изван Цркве, ето то причињава већу радост од сваког облика радости повезаних са материјалним стварима.

 

Божић је празник коме се деца посебно радују. Каква Вас сећања вежу са прослављање Божића у данима када сте Ви били дете?

Први пут ћу о овоме тако јавно говорити. Не зато што то љубоморно чувам само за себе, већ зато што та дечија наивност коју сам имао може да буде погрешно схваћена. Ја потичем из породице Мијака, а то су људи, који и у најтежим атеистичким временима, под великим притисцима да се откажу од вере у Бога ради бољег статуса у друштву нису то чинили. Све ово говорим да бих стигао до мог деде, који нам је оставио једно предање, пуног  смисла и врло дубоко. Он је уобичајено сваки пут седео на челу стола за време обедовања, али на Бадње вече он је уступао челно место оваплоћеном Богу, а сам је седео са Његове десне стране. Постављали смо тањир и прибор за јело, чашу и од свих јела прво смо стављали у тањир где је седео Христос. После вечере, тај тањир и чашу остављали смо на столу, сто нисмо поспремали, а уз Божнићни ручак, деда нам је свима стављао у тањир од онога што је било у Христовом тањиру. Када сам ја једанпут као радознало дете питао зашто то ради, он ми је одговорио да на Бадњи дан и Божић сâм Бог обедује са нама и да Он заиста једе од онога што му поставимо. После Бадње вечере ја сам неприметно обележио чашу докле је вино које смо остављали Христу. Некако сам уредио, те ноћи да последњи легнем, али нисам ока склопио јер сам себи поставио други циљ. У току ноћи устао сам да се уверим дали је Христос јео и пио од онога што смо му оставили. Видео сам да је јело у тањиру било мало размешано, па нисам могао да утврдим дали се од њега јело, али од чаше са вином врло лако се могло уочити да је неко пио. Ја сам поверовао да је то сâм Христос пио. Тај догађај је усмерио моја схватања за живот. А имао сам не више од пет година. 

Сећам се када сам био у војсци, још у Социјалистичкој Југославији, а имао сам 18 година, мајор нас је питао ко верује у Бога? У читавом батаљону јавили смо се само двојица, па нас је после тога позвао да нас пита због чега само нас двојица у читавом батаљону верујемо у Бога. Ја сам му још наивније од петогодишњака испричао  ову причу. Кажем наивно, јер тада нисам имао искуство да знам да човек без духовних искустава не може да поверује у ову причу. Зато сам у почетку одговора на ово питање и вама рекао да се бојим да не будем погрешно схваћен, управо зато што ће овај интервју читати и људи  различитог нивоа духовног искуства. Али када ме већ питате како сам као дете доживљавао Божић, свакако да не бих могао ово да прескочим.

 

Торжественост божићних богослужења преноси се и на наше породице као домаће Цркве, те Божић бива препознат и као породични празник. Нажалост, живимо у времену када је породица суочена са великом кризом, са болном чињеницом да се све више црквених бракова разводи. Владико, замолио бих Вас да у духу божићне радости упутите поуку у погледу решења наведеног проблема?

Када би човек усагласио смисао свог живота са смислом живота који је откривен оваплоћењем Сина Божијег, сигурно је да не би било таквих катастрофалних криза у његовом животу. Саме кризе могу бити мотиви за стицање нових вредности, боље речено за превредновање старих и погрешних вредности. Сама криза не може да уништи однос и заједницу међу људима, али свакако да их може уништити упорно остајање на вредностима од пре кризе. Потпуно исто је и са браком, који је однос и заједница размене вредности. Али када те вредности код брачних другова буду исте, и то не вредности једног брачног друга који их намеће другом, већ да то буду вредности које је Христос открио дошавши међу људима, онда ће та брачна заједница остати до дана суда Христовог.

 

Лепа је прилика да са читаоцима „Православљаˮ поделите како се празник Рожедства Христовог прославља у повереној Вам Архиепископији охридској? 

У повереној нам Архиепископији охридској и Митрополији скопској, Божић се прославља литургијски. После свих гоњења која смо прошли, ми још нисмо у могућности, да прослављање проширимо и на неке друге нивое. Али свесни  тога да је литургијска прослава темељ  сваког другог прослављања, не бисмо могли бити незадовољни што сада бар тај основни вид прославе празника можемо несметано да вршимо.

 

Блажењејши Владико, можда ће ово питање бити у неком дисконтинуитету са претходним јер није везано са темом коју смо поставили, али са друге стране, то је изузетно савремено и важно за јединство читаве Цркве. Како Ви гледате на признање аутокефалије т.з. Украјинске Православне Цркве од стране три помесне православне Цркве?

Ја сам већ неколико пута јавно казао свој став о овом великом искушењу  које је пало на Православну Цркву у 21. веку. Наша Црква је била прва, још прошле године која се јасно и недвосмислено изјаснила да са расколницима у Украјини какви јесу припадници т.з. Украјинске Православне Цркве, не можемо да саслужујемо. Неки од њих нису само расколници, већ немају ни апостолско прејемство у њиховим рукоположењима. Такав став држи и већина од постојећих 14 аутокефалних Цркава. Ипак, три од тих 14 аутокефалних Цркава су већ прихватили саслуживање са онима који од осталих 11 Цркава су сматрани за схизматике. Е у томе настаје већ велики проблем, јер саслуживати са онима који саслужују са расколницима, исто је као и саслуживање са самим расколницима. Такво стање се некако по икономији толерише, али мислим да не би могло за дуго.

Највећи је проблем што први у Православној Цркви, чије првенство нико, бар јавно не доводи у питање, а то је Константинопољски Патријарх не сазива Сабор да би се то питање решило. На жалост он се оглушује на позиве скоро свих православних Цркава за сазивање Сабора, а међу првима је такав предлог дао наш Патријарх. Ако би неки други предстојатељ сазвао Сабор, неке Цркве сигурно на такав Сабор не би дошле, са образложењем да је привилегија првог да једино он сазива Саборе. Али ту привилегију не би требало први да злоупотребљава. На жалост, ми у Православној Цркви нисмо установили обавезу да је први међу равнима, по предлогу одређеног броја аутокефалних Цркава, дужан да сазове Сабор. Управо то, по мом скромном мишљењу требала би да буде једна од тачака која би се, поред т.з. аутокефалије једног дела Цркве у Украјини, решавала  на будућем Сабору. 

Пуно сам размишљао да ли ће се неко саблазнити  оваквим одговором, управо у интервјуу о торжественом празнику Рождества Христовог, јер горереченим ми признајемо да је Православна Црква  у великом проблему, али теши ме чињеница да свака саблазан постаје јача уколико остане у мраку незнања. Зато одговарајући на Ваше питање, желимо да упознамо Ваше читаоце, да се не саблажњавају у незнању, већ да знањем побеђују саблазни.

 

За крај, која би била Ваша божићна порука читаоцима „Православљаˮ?

Порука би била у контексту онога што смо већ рекли одговарајући на ваша питања: празник да буде повод да ново вино ставимо у нове мехове. Христос се роди!

Разговарао: 
Катихета Бранислав Илић

Извор: http://pravoslavlje.spc.rs/pdf/84.pdf

]]>
http://poa-info.org/arhiepiskop/intervjua/20200107.html
На вториот ден Рождество Христово Архиепископот Јован служеше во манастирот Успение на Пресвета Богородица во Лагово – Прилеп http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200108.html вести 08.01.2020

На вториот ден Рождество Христово, Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован служеше и проповедаше во манастирот Успение на Пресвета Богородица во Лагово – Прилеп.

]]>
Wed, 08 Jan 2020 00:00:00 +0100 http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200108.html
Рождеството Христово прославено во Православната Охридска Архиепископија http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200107.html вести 07.01.2020

Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, за празникот на Рождеството Христово богослужеше во Ставропигијалниот Манастир „Свети Јован Златоуст“, во Нижеполе, Битола.

Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким богослужеше во Охрид.

Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко богослужеше во Штип.

Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид богослужеше во Скопје.

Божикни Литургии беа отслужени и во сите други богослужбени места на Православната Охридска Архиепископија.

]]>
Tue, 07 Jan 2020 00:00:00 +0100 http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200107.html
http://poa-info.org/arhiepiskop/poslanija/20200105.html архиепископ - посланија

Ј О В А Н

по милоста Божја, Архиепископ охридски и Митрополит скопски, до целата полнота на нашата најсвета Архиепископија Охридска

Благодат, милост и мир, од Христа Спасителот наш Кој се роди во тело

 

 

Браќа сослужители и чеда во родениот како човек Бог и наш Спасител Исус Христос,

 

Христос е нашето сонце кое светна за да нѐ просветли за смислата на животот и постоењето. Се роди како човек од Пресвета Богородица не престанувајќи да биде Бог по природа. Ја прими човековата природа непроменливо останувајќи Бог. Снисходи на нашето постоење  за да го воздигне него кон начинот на вечното постоење. И во тоа успеа.

Нему, кому му е мала вселената, секако дека мала му е целава планета Земја. На оваа планета нема достојно место кое може да му биде родно место, но Тој не го избра ни она  најблиску достојното, туку најнеугледното, каде можат да се родат најбедните, најнапуштените, најбеспомошните човекови битија. Избра да се роди во штала за домашни животни, за нам на луѓето, на генерациите Негови современици, но и на генерациите што се раѓаат векови по Неговото раѓање, а и на оние што се родиле пред Неговото славно рождество, за кои Тој е и живот и воскресение, ни ја покаже со сопствен пример силата на смирението.

Снисхождение е црковнословенски збор кој во современиот литературен јазик на кој зборуваме не постои. За жал, нашиот литературен јазик кој треба да има темел во црковнословенскиот,  поставен е на темели што не можат да издржат ниту најмал земјотрес на критика. Да се отфрли овој поим би било рамно како Елините да го отфрлат терминот Логос. Снисхождение означува слегување, а слегување е возможно само од повисоко. Снисхождението Христово е слегување од возвишено место за да се поземе некој кој се обидува да  се издигне кон повозвишеното. Но, ако такво слегување од Неговото возвишено место прави Бог, тогаш невозможно би било тоа да е без понижување.

Такво снисхождение кое е рамно на самопонижување направи Христос. Слезе од непристапна висина за да го подигне човекот кон возвишен начин на постоење. Ние денес тоа снисхождение го славиме, зашто не можеше да се случи човековото спасение без Божјото понижување.

Да биде некој понижен од другите е нешто што често се среќава во  нашето секојдневие, но некој да се самопонижи, тоа е божествено совршено. Луѓето обично не сакаат да бидат понижени и тогаш кога од најразлични причини не можат да бидат исправени, а да се самопонижат им приличи само на оние кои одбрале да го поддржуваат Христа. Да го поддржуваат во нешто кое Тој од првиот ден на Неговото доаѓање во овој свет како човек го прикажа за спасоносно. Тоа е самопонижувањето кое поинаку го нарекуваме смирение.

Нема посоодветна карактеристика, освен да се нарече смирен некој кој ја има целата вселена како подножје на Неговите нозе, а Тој да дојде да се роди во тоа подножје. И уште таму да живее, таму да работи и таму да умре. Но, токму затоа Него пеколот не можеше да го задржи. Воскресна од мртвите за да ги совоскресне оние кои го поддржуваат во смирението.

Сепак, сето тоа  би било невозможно да се случи  доколку  Тој не се родеше како човек. Ете тој спасителен настан денес го славиме, го воспеваме и му се радуваме. Се радуваме на Христовото рождество како човек, зашто без него невозможно ќе беше нашето раѓање како богови по благодат.

Денес ни се отвара патот да се подигнеме кон Отецот, од каде Христос слезе преку скалата што ја виде патријархот Јаков. А таа скала ја викаме Богородица. Жена која го роди Бога, мајка која го раѓа во тело Синот Божји, а со тоа постанува мајка на сите родени во тело. Мајка и на оние кои ја признаваат за своја мајка и на оние што не ја признаваат, исто како што Христос е Бог и за оние кои во него веруваат како во Бог и за оние што не веруваат дека Тој е Бог.

Тој е Бог и Спасител, но на некои верата им ги отворила очите, а на други гордоста им ги заслепила, па не го гледаат ниту најочевидното. До душа, за ова да биде најочевидно потребни се духовни очи кои ги добиваат само оние што учат Христа да го поддржуваат во Неговото смирение.

Ова е тврд залак за оние што сакаат да владеат во овој свет. Со самото Негово раѓање во понижувачки услови, па сѐ до последниот ден на Неговиот земен живот, Христос поучуваше дека владеењето е всушност служење и дека ако некој сака да биде почитуван повеќе од другите, тогаш треба да научи да служи, не да му служат.

Природниот амбиент во оваа наша татковина за жал е неприемчив за ваквиот возвишен начин на постоење. Од оние кои имаат мала надлежност само над неколкумина, па сѐ до оние кое имаат политичка власт, истата ја практикуваат како надменост, не како смирение. Сакаат да бидат служени, не самите да послужат. И затоа стигнавме до ова дереџе од кое на повидок е само амбисот.

А, кој е најголем виновник за ваквата бесмисленост во која западнал народот од нашата татковина? Секако расколот. Низ децениите наназад тој создаде лажни вредности, за секојдневието, за моралот, за општествените вредности, за науката, за културата, за сѐ што е возвишено. Денес, граѓаните надвор од нашата држава, некогаш помалку наметливо, некогаш повеќе ни укажуваат дека сме живееле и сè уште живееме во замислена реалност, полна со фалсификати и лажни вредности. Но, за жал, нема духовен  капацитет што би повлекол кон вистината, зашто очигледно дека на повеќемина подобро им е да живеат во самоизмамата и другите да ги обвинуваат за нивните неуспеси.

Само малкумина се свесни дека за ваквата мизерија во која се наоѓаме виновен е расколот на Црквата. Повеќе од 50 години МПЦ нема општење со другите Цркви, па дали во тој случај би можела да се нарече Црква? Повеќе од 50 години, таа е само биро за погреби при владата на државата. И ова што власта го прави над МПЦ се вика понижување, но тоа понижување не е спасително. Друго е самопонижувањето Христово, а кое го поддржува совесниот христијанин, а сосем друго е понижувањето кое се прави на недостојните.

 

Браќа и се сестри, чеда во Христа возљубени,

тежок до бесмисленост е животот на тие што не го познале Бога што се роди во тело. Кој е тој што би се обратил кон лекар кој нема никакво знаење за лекувањето? Па, како некој би можел да верува дека Бог ќе биде милостив кон него и ќе го спаси, ако неговиот Бог никогаш не ја запознал тежината на животот во тело? Нашиот Бог не само што на себе ја подигна тежината на носење човеково тело, туку истото го воскресна, за да ни покаже дека Тој е „патот, вистината и животот”.

Нему кој денес се раѓа во тело, заради нас и нашето спасение нека му припадне секоја слава, чест и поклонение, заедно со Отецот и Пресветиот и Животворен Негов Дух, сега и секогаш и во вековите на вековите.

 

Христос се роди!

 

 

 

Издадено на Божик 2019 г.

во Ставропигијалниот манастир „Св. Јован Златоуст“ во Битола

 

Ваш молитвеник пред Бога,

Архиепископ и Митрополит
Охридски и Скопски Јован

]]>
http://poa-info.org/arhiepiskop/poslanija/20200105.html
http://poa-info.org/sinod/poslanija/20200106.html свет архиерејски синод - посланија

ИРИНЕЈ

по милости Божјој

Православни Архиепископ пећки, Митрополит београдско-карловачки и Патријарх српски, са свим Архијерејима Српске Православне Цркве – свештенству, монаштву и свим синовима и кћерима наше свете Цркве: благодат, милост и мир од Бога Оца, и Господа нашега Исуса Христа, и Духа Светога, уз радосни божићни поздрав:

 

МИР БОЖЈИ – ХРИСТОС СЕ РОДИ!

 

Целиот текст на божикното послание на Српската Православна Црква на следниов линк: http://spc.rs/sr/bozhitshna_poslanica_srpske_pravoslavne_crkve_8

]]>
http://poa-info.org/sinod/poslanija/20200106.html
http://poa-info.org/./../cestitka_rozdestvo.html - Честито Рождество Христово

Од Информативната служба на Православната Охридска Архиепископија

]]>
http://poa-info.org/./../cestitka_rozdestvo.html
Излезе од печат црковниот календар за 2020 г., на Архиепископијата охридска и Митрополија скопска http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200103.html вести 03.01.2020

Од печат излезе православниот календар за 2020 г., во издание на Архиепископијата охридска и Митрополија скопска. Овој календар е посветен на исихазмот.

Календарот започнува со пролог којшто во продолжение го пренесуваме во целост. Во ова издание поместен е и извадок од текстот: „Исихазмот како освојување на внатрешните простори“ од Митрополитот Црногорско-приморски г. Амфилохиј.

Како и секоја година, во календарот се отпечатени и табелите со евангелските и апостолските читања за неделите и за сите поголеми празници во годината, како и кратки поуки.

Календар 2020


]]>
Fri, 03 Jan 2020 00:00:00 +0100 http://poa-info.org/vesti/2020/01/20200103.html
Пролог за календарот за 2020 година http://poa-info.org/izdavastvo/kalendari/20200103.html издаваштво - календари

Календарот за оваа 2020-та година, го посветуваме на исихазмот. Чувствувавме потреба и одговорност да направиме дистинкција помеѓу исихазмот во Православната Црква и појавата што, во нашево опкружување, се обидува да се наметне како исихазам.

Еден бегол поглед во богатото црковно Предание, и веднаш станува недвосмислено јасно дека исихазмот нема никакво суштинско значење надвор од Соборноста на Црквата. Дури и во Црквата не би имал суштинско значење, доколку опрелестено би пропагирал парацрковен амбиент, насочен кон рушење на догматскиот и канонскиот поредок на Црквата.

Исихазмот не е мерило на догмата, туку сосема обратно, догмата го препознава исихазмот како свој. Следствено, за Православните Христијани претставува непобитен факт дека надвор од Црквата, т.е. во расколот, едноставно  не е возможно да се зборува за исихазам! Оттука, т.н. „исихазам” на расколот претставува евтин егзибиционизам; кога би требало да се илустрира, таквиот расколнички „исихазам” би бил претставен како своевидно факирство, како атракција на лежење на шајки или одење по жар, како амбалажа без содржина и смисла, штом веќе нема никаква допирна точка со Едната, Света, Соборна и Апостолска Црква.

Православните Христијани лесно ја согледуваат заблудата на расколниците, кои пиетистички нагласено сакаат да бидат видени како исихасти, значи, ја согледуваат нивната заблуда токму затоа што знаат дека вистинските, православните исихасти ги напуштале дури и своите испосници и пештери, та се појавувале во големите црковни центри токму тогаш кога било неопходно да ја заштитат Црквата од некој раскол или, пак, ерес.

На вистинољубивите, реченово ќе им биде сосема доволно да  сфатат дека расколот и исихазмот никогаш не можат да бидат доведени до проникнување и единство! Секој што мисли спротивно, секој што мисли дека може да ја практикува умносрдечната молитва во раскол, самиот неодговорно се исправа пред опасноста да се покаже себе си како класична парадигма за схизофренија.

Во овој календар, покрај другите содржини, пренесуваме и дел од текстот посветен на исихазмот на еден од големите теолошки авторитети во Православието на нашата современост, Митрополитот црногорско-приморски г. Амфилохиј.

Со увереност дека овие текстови ќе помогнат во правилното расудување и ќе направат јасна разлика помеѓу вистинскиот исихазам, од една страна, оној којшто Православната Црква го препознава, признава и  благословува, и од друга страна, неблагословената појава на т.н. исихазам, којашто е само расколничка амбалажа без содржина, ви посакуваме благословено ново 2020-то лето Господово.

]]>
http://poa-info.org/izdavastvo/kalendari/20200103.html