Pravoslavna Ohridska Arhiepiskopija
 

Вести


 

Синаксар


 

Издаваштво


Прашања, одговори
и коментари


 

Врски


 

Видео и аудио записи


 

Архиепископ


Свет
Архиерејски
Синод


 

Историја


 

Организација
и адреси


 

Библиотека




English Version

Современите Прогони на Православната Црква: Македонскиот раскол

Митрополитот црногорско-приморски г. Амфилохиј: Никој од МПЦ не бара да стане српска или грчка црква, туку од расколот да се врати во канонска состојба


RSS  rss
FaceBook  FaceBook
YouTube  YouTube


рубрика: вести

28.09.2014

Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј, во неделата, 28-ми Септември 2014 год., началствуваше во новосадскиот Соборен храм со светата Архиерејска Литургија и со чинот на хиротонијата на архимандритот Јероним во чин Епископ јегарски, викар на Епископот бачки.

На Неговата Светост му сослужуваа Високопреосвештените Митрополити: камерунскиот г. Григориј (Александриска Патријаршија), сафитскиот г. Димитриј (Антиохиска Патријаршија), катарскиот г. Макариј (Јерусалимска Патријаршија), ларискиот г. Игнатиј (Атинска Архиепископија), илионскиот г. Атинагора (Атинска Архиепископија), китрускиот г. Георгиј (Атинска Архиепископија) загребачко-љубљанскиот г. Порфириј и Преосветените Епископи: бачкиот г. Иринеј, британско-скандинавскиот Доситеј, осечкопољскиот г. Лукијан, врањскиот г. Пахомиј, шумадискиот г. Јован, браничевскиот г. Игнатиј, далматинскиот г. Фотиј, горњокарловачкиот г. Герасим, крушевачкиот г. Давид, тимочкиот г. Иларион, средноевропскиот г. Сергиј, моравичкиот г. Антониј, австриско-швајцарскиот г. Андреј, и новоракоположениот Епископ јегарски г. Јероним.

На оваа сеправославна соборна Литургија, од Охридската Архиепископија сослужуваа Нивните Преосвештенста, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. Сослужуваше и Игуманот на Царската Лавра Хиландар Методиј, со повеќе архимандрити од сите помесни православни Цркви, заедно со девет ѓакони.

Покрај заедничкото учество во радоста од хиротонијата на новиот Епископ јегарски г. Јероним, Епископите од Православната Охридска Архиепископија имаа можност со своите браќа Епископи од останатите помесни Цркви да разговараат за суровиот државен прогон врз Црквата Христова, врз автономната Охридска Архиепископија во Р. Македонија, прогон кој првенствено се манифестира со затворските казни за Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, судските пресуди против останатите Епископи, свештенство, монаштво и верен народ, како и упорното одбивање на барањето за регистрација на Православната Охридска Архиепископија.

Православните Епископи од различните јурисдикции ги уверија Епископите на Охридската Архиепископија дека ќе ја пренесат нивната загриженост пред нивните Архиерејски Собори и ги пренесоа нивните поздрави и молитви за Архиепископот охридски г.г. Јован и за сите припадници на страдалната Православна Охридска Архиепископија.


рубрика: организација\Епископија полошко-кумановска

До:

Информативната служба

на Православната Охридска Архиепископија

Во параклисот „Покров на Пресвета Богородица“, Куманово, полошко-кумановска Епархија на Православната Охридска Архиепископија, воочи празникот Воздвижение на Чесниот Крст (26/13 Септември 2014 г.), а, исто така и претходната недела воочи празникот Рождество на Пресвета Богородица (20/07 Септември 2014 г.), пред крајот на вечерната богослужба, на која богослужеше нашата смерност со својот свештеник и ѓакон, бевме очевидци и сведоци на прекрасен настан, на чудо, кога кандилото пред престолната икона на Мајката Божја почна само од себе кружно да се движи, на моменти менувајќи го движењето праволиниски. Таа појава траеше околу 30 минути. За тоа постои и видео запис. Но, за жал, свештеникот вчудоневиден од таа глетка, со својот мобилен телефон успеа да сними само неколку минути од овој небесен настан.

За овој небесен настан, чудо, сакаме да ги известиме сите православни кои живеат ширум целиот свет и затоа Ве молиме ова известување да го поставите на нашата интернет страница.

Во прилог испраќаме и видео запис.

 

За ова чудо известува нашата смерност, Епископ полошко-кумановски Јоаким.

 

 

Воздвижение на Чесниот Крст

27/14 Септември 2014 г.

Куманово


рубрика: организација\Епископија брегалничка

26.09.2014

Веќе неколку години во градот Штип се организира манифестацијата наречена „Пастрамајлијада”. Како канонски Епископ на брегалничката Епископија, којашто за своја катедра го има токму градот Штип, чувствуваме морална, а пред сè духовна одговорност, да укажеме на неправилностите во врска со оваа манифестација.

Имено, оваа година, во деновите кога се одржува пастрамајлијадата, според црковниот календар се чествува Воздвижението на Чесниот Крст, бележит празник за којшто Црквата има одредено пост. За оние коишто, можеби, не се упатени, потсетуваме дека специјалитетот пастрамајлија е јадење кое се подготвува со месо.

Чесниот Крст Христов, за нас Христијаните, е непобедливо оружје против сите искушенија и страсти од овој свет. Токму затоа Црквата на овој ден одредила духовно и телесно воздржание. Згора на тоа, оваа година на Воздвижението му претходи денот петок, та дополнително потсетуваме дека секоја среда и секој петок во годината се посветени на Чесниот Крст Христов и следствено се пости, освен во разрешените денови по големите христијански празници: Божик, Пасха и Педесетница.

Организирањето на вакви и слични манифестации во деновите на пост претставува недвосмислено отстапување од скапоценото православно Предание и неговите христијански вредности, коишто на овие простори постојат од првите векови на Христијанството. За иронијата да биде уште поголема, како организатор на пастрамајлијадата во денови на пост, се јавува општината на градот Штип, којашто ја води партија што, по сè изгледа само декларативно, се определува како демо-христијанска.

Запазувањето и чувањето на културата, обичаите и традициите на еден народ воопшто не се спорни за Црквата, доколку не се во спротивност со етичкиот кодекс на Христијанството на коешто народот исповеда дека му припаѓа. Следствено, особено е чудно доколку некој исповеда дека е Христијанин, а од друга страна јавно дејствува против вредностите на Христијанството. Само во содејство со Црковното предание, културата и традициите коишто имаат допирна точка со Христијанството, можеме да кажеме дека го имаат благословот Божји. Во спротивно, чесно е да се каже дека се отстапува од христијанското Предание и дека се започнуваат некои други обичаи. Значи, не е доволно некој само да се декларира како Христијанин или некоја партија како демо-христијанска. Потребно е на дело да се практикуваат христијанските вредности, а не под нивниот плашт да се подметнуваат нехристијански празнувања.

Црквата нема ништо против одржувањето на вакви и слични манифестации. Заради тоа, ние нудиме конкретен предлог, конкретно решение, поттикнати токму од грижата за нашиот богољубив народ, којшто својата христијанска вера секогаш може, а се чини и неопходно е, да ја продлабочува со христијанско образование. Оттука нашиот апел и нашиот конкретен предлог до организаторот на пастрамајлијадата, општината на градот Штип е: во ваша власт е секоја година за датум на одржување на оваа манифестација да одредите денови за коишто, согласното на православниот календар, Црквата одредила да не се пости.

Искрено се надеваме дека овој добронамерен предлог, од организаторите ќе биде разбран на правилен начин за доброто на сите нас. Со оваа ги поттикнуваме и учесниците да се придружат кон овие наши заложби, за на тој начин во иднина не само декларативно, туку и дејствително да придонесат во негувањето на православниот начин на живот. На благочестивите православните Христијани им го честитаме големиот празникот Воздвижение на Чесниот Крст, и заради нивното достојно празнување усрдно се молиме Господ да ги дарува со крепко здравје и изобилно да го излее Неговиот благослов врз нив и нивните поколенија.


рубрика: свет архиерејски синод\преписка

→ English

→ Ελληνικά









http://spc.rs/sr/odgovor_na_pismo_njegovog_visokopreosveshtenstva_g_stefana_arhiepiskopa_ohridskog_u_raskolu


рубрика: вести

13.09.2014

На 13-ти Септември 2014 год., на светата Архиерејска Литургија во Соборниот храм посветен на Света Троица, во Пакрац, Р. Хрватска, Неговото Преосвештенство Епископот г. Јован свечено беше воведен во тронот на Архиерејите пакрачко-славонски.

На Литургијата началствуваше Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј, во сослужување на Архиепископот г. Макариј (Јерусалимска Патријаршија), на Митрополитите: црногорско-приморскиот г. Амфилохиј и загребачко-љубљанскиот г. Порфириј, и на Епископите: канадскиот г. Георгиј, осјечко-пољскиот г. Лукијан, будимљанско-никшичкиот г. Јоаникиј, захумско-херцеговачкиот г. Григориј, бихачко-петровачкиот г. Атанасиј, далматинскиот г. Фотиј, рашко-призренскиот г. Теодосиј, западноамериканскиот г. Максим, горнокарловчкиот г. Герасим, крушевачкиот г. Давид, средноевропскиот г. Сергиј, тимочкиот г. Иларион, моравичкиот г. Антониј.

Од Православната Охридска Архиепископија на Литургијата сослужуваа Нивните Преосвештенства, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид.

На свечената богослужба учествуваа и голем број високи државни претставници од Р. Хрватска, Р. Србија и Република Српска, високи претставници на Римокатоличката црква, на други верски заедници, како и многубројни гости.

Преосвештените Епископи, брегалничкиот г. Марко и стобискиот г. Давид имаа прилика да остварат средби со високите претставници и одблизу да ги запознаат со државниот прогон врз верска основа кој се спроведува врз Православната Охридска Архиепископија преку затворањата на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, судските пресуди против останатите Епископи, клирици, монаси и верници на Црквата, и преку одбивањето на судската регистрација на Православната Охридска Архиепископија, верски прогон којшто ја прави Р. Македонија фактор на нестабилност во регионот.

Истовремено Епископите беа замолени од своите соговорници да му ја пренесат нивната поддршка на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован.

 

http://spc.rs/sr/ustolichenje_episkopa_slavonskog_g_jovana_foto01


рубрика: организација\Епископија брегалничка

11.09.2014

Овие денови, на одлуката на СПЦ да организира црковен суд за г. Стефан, архиепископ на МПЦ во раскол, неколкумина негови собраќа јерарси, преку медиумите, возвратија со одговор дека согласно на Уставот на МПЦ, од 1959 год., престанала да важи јурисдикцијата на СПЦ во однос на МПЦ.

Но, дали е тоа целосно точно, и дали, всушност, таквиот одговор не е само уште една во низата манипулации од врвот на МПЦ, за на јавноста да ѝ се сервира само тоа што им одговара на јерарсите од расколот?

Да почнеме по ред. Во записникот на АС на СПЦ бр. 47/1959 и 6/1959, зап. 57, од 17/4 Јуни 1959 год., Светиот Архиерејски Собор на СПЦ се согласил со одлуките од македонскиот црковно-народен собор од 1958 година. Но, таму се вели и следново: „Светиот Архиерејски Собор констатира дека епархиите скопска, охридско-битолска и злетовско-струмичка на црковно-народниот собор одржан на 4-6 Октомври 1959 год., во Охрид, се издвојуваат во самостојна Македонска православна црква, која се управува по Уставот донесен на тој собор, а останува и понатаму во канонско единство со СПЦ преку нејзиниот поглавар, односно Неговата Светост Патријархот на СПЦ.“ Уште малку подолу се вели дополнително дека: „Врховниот поглавар на СПЦ, ја претставува самостојната Македонска православна црква пред другите цркви.“ Ги потсетуваме собраќата на г. Стефан дека тогашната титула на Патријархот беше: Патријарх српски и македонски. Исто така, ги потсетуваме и дека одлуката од 1959 год., само му претходи на Томосот за автономија на Православната Охридска Архиепископија од 2005 година, којшто МПЦ можеше да го има доколку не го направеше расколот.

Овие точки од одлуката на СПЦ во 1959 год., кои се прифатени од страна на МПЦ, недвосмислено потврдуваат и сведочат дека МПЦ со стекнувањето на посебниот статус, кој посочивме дека не е автономен (МПЦ не може да покаже дека има Томос за автономија), а уште помалку автокефален, останала и понатаму во јурисдикцијата на Пеќската Патријаршија; толку колку што дозволува тој статус и толку колку што е договорено, но сепак се работи за јурисдикциско подрачје, коешто сите помесни православни Цркви и ден денес ѝ го признаваат на СПЦ.

Кога веќе се повикуваат на тој статус од 1959 год., претставниците на МПЦ треба да престанат искривоколчено да го презентираат споменатиот статус и да прифатат дека СПЦ, и според одлуките од 1959 год., сепак ја има јурисдикцијата во однос на МПЦ, та следствено, одлуката на СПЦ за црковен суд на г. Стефан е легитимна и по таа основа. Истовремено, никој нека не се сомнева дека одлуката на црковниот суд на СПЦ во однос на г. Стефан ќе биде прифатена и конечна за сите помесни православни цркви.

Ако веќе расколничките јерарси од МПЦ се повикуваат на одлуките од 1959 год., тогаш треба да ја прифатат токму оваа непобитна реалност и еднаш засекогаш да престанат со манипулациите. Уште подобро би било, наместо дополнително да се заплеткуваат во сопствената бесмислена состојба, конечно да го променат и неприфатливиот пристап во однос на статусот на МПЦ, заради православните верници во Р. Македонија, кои веќе речиси 6 децении ги држат во заблуда и заложништво.

Покрај овие лаги, уште една, не помалку опасна манипулација, заслужува да биде разобличена. Имено, секоја критика упатена до расколничките јерарси заради нивната лична несериозност и неодговорност за позицијата на која се наоѓаат, тие веднаш ја префрлаат на народот. На пр., еден расколнички јерарх вели дека со расчинувањето на поглаварот на МПЦ, се осудува цел еден народ. Се поставува суштинското прашање: дали расколничките епископи имаат монопол над целиот народ кој живее во Р. Македонија? Кога неодамна беше расчинет поранешниот јерусалимски Патријарх Иринеј, дали со него беше осуден целиот православен народ на Јерусалимската Патријаршија? Се разбира – не! Или, кога г. Стефан го ставаше хотелот „Изгрев“ под хипотека и кога во четири очи го продаваше црковниот имот во Говрлево за баснословни суми, дали тогаш средствата завршија во рацете на целиот народ? Се разбира – не! Затоа, доколку некогаш за тоа се поведе судска постапка, ќе му се суди нему, а не на народот. И, конечно, кој им го дал тоа право на расколничките јерарси да зборуваат во името на целиот народ, ако макар има и само еден човек (а, има), кој по сопствената слободна волја ниту сака, ниту ѝ припаѓа на нивната расколничка организација, а сепак е дел од народот, којшто живее во оваа наша татковина? Дали со тоа што не припаѓаат на расколничката МПЦ, одредени граѓани Македонци престанале да бидат дел од македонскиот народ!? Нашиот став е дека таквите размисли се варварски, нецивилизирани и повеќе од апсурдни! На крајот на краиштата, кога му се суди дури и на еден расколнички јерарх каков што е г. Стефан, заради неговата лична неодговорност кон службата, со тоа не се осудува ниту народот, ниту свештениците, ниту монасите. Припадниците на расколот сами би се осудиле, доколку останат во заедница со расчинет епископ; но, слободни се (а, таа слобода на вероисповест ја гарантира и Уставот на нашата држава, како и Конвенциите кои таа ги има потпишано), значи, слободни се да отстапат од расколот, да не пребиваат во заедница со расчинетиот и да се спасуваат во Црквата Христова. На подобен начин и секој расколнички јерарх е слободен да се оттргне од политичката „црква“, да отстапи од погубноста на расколот и со личен пример на Христијаните да им го покаже патот на спасението.


рубрика: вести

07.09.2014

На 07-ми Септември 2014 год., на светата Архиерејска Литургија во манастирот „Успение на Пресвета Богородица“ во Химелстир, Германија, Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј во воведе Преосвештениот Епископ г. Сергиј во тронот на Епископите средноевропски.

На Патријархот г.г. Иринеј му сослужуваа: Митрополитите, германскиот г. Августин (Константинополска Патријаршија) и загребачко-љубљанскот г. Профириј, и Епископите, бачкиот г. Иринеј, бихачко-петровачкиот г. Атанасиј и од автономната Охридска Архиепископија, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко. На богослужбата молитвено присуствуваа Епископите, будимскиот г. Лукијан, зворничко-тузланскиот г. Хризостом, рашко-призренскиот г. Теодосиј, крушевачкиот г. Давид, австриско-швајцараскиот г. Андреј, моравичкиот г. Антониј и стобискиот г. Давид.

Во својата беседа Епископот средноевропски г. Сергиј, помеѓу останатото истакна дека неговата Епархија е во духовно единство со сите во Православната вселена, коишто ја чуваат верата на Светите Отци и на Вселенските Собори, додавајќи: „Црквата не може да биде само административно поле, иако секојдневното искуство, заради културолошките и другите причини на овој свет, секогаш му прави искушение на видливото единство на Црквата. Исти молитви за тоа што е потребно за човековото спасение и заедница со Бога, му принесуваме и тука во Германија, како и на други места, со нашите браќа Грци, Руси, Бугари, Македонци, Грузијци“…

Преосвештените Епископи, брегалничкиот г. Марко и стобискиот г. Давид, остварија средба со група Македонци, коишто работат и живеат во Германија, а имаа прилика да се сретнат и со високи претставници на римокатоличката црква и да ги запознаат со државниот прогон врз верска основа кој се спроведува врз Православната Охридска Архиепископија преку затворањата на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, судските пресуди против останатите Епископи, клирици, монаси и верници на Црквата, како и преку одбивањето на судската регистрација на канонската Црква во Р. Македонија, Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: вести

→ English

04.09.2014

Основана во 1989,  „Човекови права без граници“ (Human Rights Without Frontiers) е невладина организација која истражува, анализира и набљудува широк опсег на прашања поврзани со човековите права, во многу земји во светот. Организацијата е посветена на промоцијата на демократијата и владеењето на правото. Лоцирана во срцето на Европската политика, во Брисел, има цел да влијае врз политичката агенда на Европската Унија и на другите регионални и глобални институции за да бидат запазени човековите права во и вон Европа. Оваа организација исто така тежнее да има влијание врз оформувањето на јавното мислење, преку речиси секојдневната комуникација во електронска форма, која се испраќа на повеќе од 8000 претплатници.

Неодамна, во едно од своите информативни изданија, „Човекови права без граници“ објави текст за прогонот на Правосланвата Охридска Архиепископија, и особено нејзиниот Претстоител – Архиепископот Јован, кој е затворен речиси цели три години. Текстот има наслов „Охридската Архиепископија – жртва на злосторство од омраза“, и дава преглед на државниот прогон на верска основа којшто нашата Црква го претрпува во последните 12 години, преку одбивањето на регистрацијата на Црквата, затворските пресуди за Архиепископот Јован, и од неодамна – конфискувањето на имот, и осудителни пресуди против останатите Епископи, свештеници, монаштво и верен народ на единствената канонска Црква во Р. Македонија – Православната Охридска Архиепископија.



рубрика: вести

04.09.2014

Неговото Високопреосвештенство Архиепископот цетињски и Митрополит црногорско-приморски г. Амфилохиј во сослужение на Неговото Преосвештенство Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким, како и на Неговото Преосвештенство Епископ будимљанско-никшички г. Јоаникиј, на 30 Август 2014 год. служеше света Архијерејска Литургија во Цетињскиот манастир, со што започна 15-тиот собор на православните деца во Црна Гора.

Следниот ден, Архиерејите го осветија храмот посветен на светиот архиѓакон Стефан, во местото Крња Јела, а во склоп на светата служба беше извршено и соборно крштевање на деца и возрасни. Во оваа пригода Епископот г. Јоаникиј на Епископот г. Јоаким му врачи одликување од Епархијата будимљанско-никшичка, медал на светиот великомаченик и победоносец Георгиј, сведочејќи пред верниот народ дека: „Владиката г. Јоаким, заедно со Архиепископот охридски г.г. Јован, кој е во затвор, ги чува душата, сеќавањето и совеста на православниот народ во Македонија. Прогонети се владиците, прогонувана бива Црквата во време, кое се фали со човековите права и слободи“.

Епископот г. Јоаким ја исползува приликата своите собраќа Архиереји одблиску да ги запознае со новата затворска пресуда за Архиепископот охридски г.г. Јован, како и со состојбите на непочитувањето на верските слободи на припадниците на канонската Црква во Р. Македонија, Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: прашања\коментари

30.08.2014

Коментар на измамничкото писмо на г. Стефан, објавено на повеќе јазици и лиферувано ширум Православието.

Таканареченото „ѓаволско докажување“ во правото се користи како термин во една постапка кога тужителот (во случајов МПЦ) докажува дека е сопственик на предмети (пари и имот), кои наводно се наоѓаат во фактичка власт на тужениот („присвоени“ од Архиепископот г. Јован, а „стекнати“ со кривично дело затајување).

Тоа „ѓаволско докажување“ г. Стефан го вршеше изминатите 12 години, поминати низ судските лавиринти на корумпираното македонско судство, докажувајќи дека Архиепископот г. Јован е криминалец, па малку му беше тоа, за сега да реши своите „ѓаволски докажувања“ да ги објави и ширум Православието, преку писма, наместо со покајание да се соземе и врати во канонскиот поредок на Црквата.

Се прашувам, како ли сега, споменатите во неговото писмо „аргументи“, г. Стефан ќе ги докажува пред црковниот суд, каде што наскоро ќе треба да се појави?

Но, да почнеме со ред.

Г. Стефан лиферува едно нецелосно, еднострано, површно писмо. Тоа се гледа од фактот, што тој на почетокот, свесно изостава да признае дека прогонот против Архиепископот г. Јован започна, не за финансиски криминал, туку по обвинение на МПЦ против Архиепископот г. Јован за наводно предизвикување национална, расна и верска омраза, раздор и нетрпеливост. Само заради тоа што Архиепископот г. Јован одлучил да не биде повеќе член на МПЦ, туку стана член на друга Црква. Исто така, и поради напишан текст во верскиот календар на ПОА, каде МПЦ е наречена „последен бастион на комунизмот во Македонија“, календар, кој патем речено не беше во јавна продажба, туку исклучиво за членовите на ПОА. За истото дело, Архиепископот г. Јован беше осуден на 18 месеци затвор во 2004 год., и таа казна ја издржа во затворот Идризово.

Откога г. Стефан виде дека не може да го скрши Архиепископот г. Јован на овој начин, уште додека тој беше во затвор, измисли и почна да ниже лажни обвиненија врз обвиненија, за наводни затајувања пари.

Понатаму, г. Стефан пишува за Архиепископот г. Јован, дека е расчинет епископ на МПЦ со пресуда САС бр. 250, од 2003 година. Но, никаде не сака да наведе, дека всушност МПЦ воопшто не спроведе канонско судење, т.е. постапка за негово расчинување, туку Архиепископот г. Јован беше еднострано осуден, без присуство на 12 Епископи како што налагаат каноните, и без да му се даде право на одбрана! Тоа ќе остане за историјата. Ваква одлука би паднала на секој суд, па и пред повисок црковен суд.

За разлика од тогаш, сега, г. Стефан ќе биде уредно поканет да ја даде својата одбрана пред 12 Епископи на црковниот суд, кој ќе заседава поради него.  

Тој и понатаму во писмото продолжува со сличниот стил на подла манипулација. Така, за да направи смут, само таксативно наведува повеќе ставки од наводните големи суми „затаени“ средства, чиј износ е еднаков на четирите годишни буџети во епархиите во кои г. Јован бил Епископ. Но, само прост човек може да се убеди дека г. Јован би можел да си ги присвои сите буџети во сите епархии во кои бил, без притоа да има потреба за било каков расход во епархиите за тие четири години и, згора на сѐ, тоа никој да не го забележи!?

Г. Стефан, исто така, во своите клевети, заборава да одговори дали реално Архиепископот г. Јован можел да присвои толкави средства, ако се знае дека цели две години, од вкупното негово четиригодишно епископство во МПЦ, г. Јован беше само помошен Епископ, а со тоа и не беше потписник на сметките на епархиите во кои ја извршувал функцијата помошен Епископ! Ова е многу важен момент, бидејќи наредбодавател и потписник на сите сметки бил тамошниот надлежен архиереј, г. Петар. Всушност, сѐ за што е обвинет Архиепископот г. Јован, најпрво морало да помине низ рацете на неговиот надлежен архиереј, г. Петар и доколку има затајување, г. Петар е тој што всушност треба прв да биде обвинет.

Потоа г. Стефан добро знае дека сите завршни сметки на епархиите, со кои раководел г. Јован, биле уредно доставувани до неговиот Архиепископски Управен Одбор и без никакви забелешки биле усвојувани од истиот и сметани за коректни! Значи, додека г. Јован бил дел од МПЦ, сѐ било во ред со извештаите за финансиското работење на епархијата, но откако тој си заминал од МПЦ, државниот Јавен обвинител решил да покрене обвинение за „затајување” и тоа не на целиот Епархиски Управен Одбор (ЕУО) како колективно тело кое ги усвојувало истите извештаи, туку само на претседателот на ЕУО, г. Јован. Како би можело да се нарече таквото гонење, ако не политичко? Но, г. Стефан, не сака тоа да им го предочи на Архиерејите до кои се обраќа во писмото.

На крајот, иако ги споменува како затаени, односно присвоени добра, за кои Архиепископот г. Јован е веќе осуден на затворски казни, г. Стефан не сака да ја потврди фактичката состојба која ја има денес, за тоа каде всушност се наоѓаат возилата меѓу кое и споменатото БМВ што ги купил г. Јован, и дали не ги возат денес нив токму претставниците на МПЦ? Каде се резбарените кабинети - не ги красат ли тие собите во Повардарска епархија? Каде се споменатите, реконструирани мермерни столбови - не се ли тие денес во храмот „Св. Димитриј“ во Битола? Каде се мермерните бордури и резбарените библиотеки - не се ли оние истите што и сега постојат во кабинетот во зградата на Македонската архиепископија? Кој управува со купената зграда „Малина“ во центарот на Велес, и во чија сопственост се наоѓа? Каде се 57.180 евра, пари од донацијата на Трифун Костовски, ако не се вратени во касата на МПЦ? Итн, итн.

Затоа ова писмо, коешто го испратил г. Стефан низ Православието е едно подло подметнување, едно лажно, искривено, еднострано претставување на работите. Намерата на г. Стефан е плиткоумна. Тој сака преку неколку делумни и неточни информации да „лови Епископи во матно“! Но, очигледно заборавил дека Светиот Дух дише во Црквата, Кој веднаш ги препознава и разобличува ваквите заблуди и злобни намери. Така, бездруго, светодуховски постапи и Митрополитот Сисаниски и Сијатиски г. Павлос, комплетно симнувајќи ја маската од лицето на г. Стефан, упатувајќи му ги и следниве зборови: „во путирот пред кој „служите“ не се наоѓа Крвта Господова, туку крвта на вашиот брат кого го убивате и таа крв засекогаш ќе ве оддели од Канонската Црква“.


рубрика: вести

30.08.2014

Во своето издание од 28-ми Август 2014 год., со наслов „На Стефан ќе му судат дванаесет Епископи“, српскиот весник „Вечерње Новости“ ја анализира одлуката на Светиот Архиерејски Синод на СПЦ да покрене црковно-судска постапка против г. Стефан, поглавар на непризнаената МПЦ.

Во текстот се вели дека г. Стефан се товари за црковни престапи, за коишто му следуваат низа санкции.

Најтешката казна која може да биде изречена е расчинување или исклучување од црковната заедница. Доколку поглаварот на неканонската МПЦ биде расчинет или исклучен од Црквата, ќе биде трајно лишен од правото да преговара со Српската Патријаршија околу статусот на Црквата во Македонија. Првиот следен потег, којшто СПЦ ќе го повлече ќе биде подигнување на обвинение, како и формирање суд од најмалку 12 Епископи кои ќе ја одредат неговата вина. Според праксата на црковните судови, којашто се разликува од цивилните, доколку Стефан не се појави на судењето, ќе се смета дека ја признал вината и ќе биде осуден во отсуство.

„Долго се надевавме дека Стефан ќе се откаже од своето дејствување и ќе се врати во канонскиот поредок, но до денес тоа се нема случено“, вели владиката Марко. „Напротив, прогонот врз архиепископот Јован (Вранишкоски), тој го прошири и на свештеници и на верници на Охридската Архиепископија. Се надеваме дека покренувањето на судската постапка на вистински начин ќе влијае на него, но и на останатите македонски епископи, коишто се на страната на расколот“.

 

Извор:

http://www.novosti.rs/vesti/naslovna/drustvo/aktuelno.290.html:507631-Stefanu-sudi-12-episkopa


рубрика: вести

29.08.2014

На својата насловна страна од 27-ми Август 2014 год., белградска „Политика“ го најавува текстот, којшто се однесува на одлуката за црковен суд против г. Стефан, поглаварот на расколничката МПЦ.

Новинарот на „Политика“, Јелена Чалија, ги наведува ставовите на Црквата: долгогодишните злодела на г. Стефан против Архиепископот охридски г.г. Јован и канонската Црква, неговото нехристијанско и целосно неодговорно однесување и други антиканонски активности - се причината поради којашто г. Стефан ниту потенцијално не ќе може да биде примен во Црквата како Епископ, под услов расколниците да се покајат за расколот.

 

Белградска „Политика“ објавува:

 

Како што дознаваме, против архиепископот Стефан ќе биде покренато обвинение, а СПЦ ќе формира црковни суд!

Светиот Архиерејски Синод на Српската Православна Црква на вчерашната проширена седница одлучи да покрене црковно-судска постапка против поглаварот на канонски непризнаената Македонска православна црква (МПЦ), архиепископот Стефан (Вељановски).

Како што е наведено во соопштението на Синодот, постапката против архиепископот Стефан е покрената „заради упорното останување во раскол, нехристијанското учество во прогонот на Архиепископот Јован, канонскиот поглавар на автономната Охридска Архиепископија и неговото свештенство, монаштво и верен народ, како и заради низа други антиканонски активности“.

Против архиепископот Стефан, како што дознаваме, ќе биде покренато обвинение, а СПЦ ќе формира црковен суд составен од дванаесет Архиереји.

Во МПЦ, којашто не е призната од ниту една помесна православна црква, архиепископот Стефан е прв по одговорност и негова должност беше да го реши статусот на својата црква, да ја врати во единство со останатите православни цркви, но тој тоа не го направи, та заради тоа против него се води црковно-судска постапка, кажува нашиот соговорник од врвот на СПЦ, којшто не сакаше да му го спомнуваме името.

Поглаварот на канонски непризнаената МПЦ неодамна испрати писмо до Архиерејите на неколку помесни православни цркви во кое, како што објави Охридската Архиепископија, го клевети Архиепископот Јован (Вранишкоски) и упатува закани кон него и останатите Епископи, кои се во канонското единство со СПЦ. Писмото го добиле, како што ни посочија од црковните кругови, Архиерејите на српската, грчката, бугарската православна Црква, но тоа не е капката којашто ја прелила чашата.

„Црквата не реагира инстинктивно и не се работи само за тоа писмо, тука во прашање се дванаесет години прогон и страдања. Дванаесет години српската црква го повикува архиепископот Стефан да го прекине прогонот врз Владиката Јован и Охридската Архиепископија, да се врати во канонско единство, но тој не само што одбива тоа да го направи, туку го засилува притисокот врз свештенството, монаштвото и Архиерејите на Охридската Архиепископија. Не само што судски го гони Владиката Јован, туку тој го прошири прогонот и врз останатите Архиереји, свештенството, монаштвото и верници, та 19 од нив се осудени условно на по две години затвор“, објаснува соговорникот на „Политика“.

Тој додава дека се сменило расположението и помеѓу архиерејите на МПЦ. Голем број од нив, нагласува нашиот соговорник, не се согласуваат со потезите на архиепископот Стефан и со судските гонења на Владиката Јован Вранишкоски, а еден од побитните владици, митрополитот Тимотеј, даде изјава дека Владиката Јован не треба да остане во затвор и дека тоа не е решение. Пред последното заседание на Соборот на СПЦ во Мај годинава, македонските медиуми објавија дека архиепископот Стефан има испратено писмо до СПЦ, барајќи да се обноват преговорите за автокефалија за МПЦ, но од српската Црква демантираа, велејќи дека такво писмо не добиле, и го повторија нивниот став: разговор за статусот на МПЦ не може да има сè додека Архиепископот Јован се наоѓа во затвор.

Нашиот соговорник потсетува дека од 2002 год., поточно од тогаш кога Патријархот Павле ги има повикано архиерејите на МПЦ да се вратат во канонско единство со СПЦ, Архиепископот Јован, кој единствен ја прифати поканата, досега осумпати бил во затвор.

„Како што се завршува една судска постапка против него, започнува друга. Пред еден месец, Апелациониот суд ја потврди пресудата од Основниот суд во Велес и според неа Владиката Јован треба да остане во затвор уште три години. И сето ова наспроти тоа што меѓународната заедница и Хелсиншкиот комитет за човекови права на Р. Македонија во нивните извештаи го означуваат (Архиепископот Јован) како политички затвореник“, истакнува соговорникот на „Политика“.

 

Јелена Чалија     


рубрика: вести

28.08.2014

Успението Богородично беше прославено во сите богослужбени места на Православната Охридска Архиепископија.

Оваа година, Неговото Преосвештенство Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким служеше Литургија во манастирот Морача, посветен на Успението Богородично, во Митрополијата црногорско-приморска.

Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко богослужеше во манастирот „Успение Богородично“, покрај Скопје, кадешто молитвено присуствуваше и Неговото Преосвештенство Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид.

Епископот г. Марко во проповедта на верниот народ им го пренесе благословот на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, којшто и денес го отстрадува постигнатото единство на Црквата наоѓајќи се во затвор заради омразата и нехристијанското однесување на расколниците во нашата татковина.

Празникот на Успението беше прославен и во манастирот „Успение на Пресвета Богородица“ во с. Лагово, Прилеп.


рубрика: свет архиерејски синод\соопштенија

→ English

→ Ελληνικά

→ Русский

26.08.2014

Светиот Архијерејски Синод на Српската Православна Црква на својата проширена седница на 26-ти Август оваа година, донесе одлука да поведе црковно-судска постапка против архиепископот Стефан, поглаварот на „Македонската Православна Црква“, која се наоѓа во раскол со Православната Црква, заради упорното останување во раскол, нехристијанското учество во прогонот на Архиепископот Јован, канонскиот поглавар на автономната Охридска Архиепископија, и неговото свештенство, монаштво и верен народ, како и заради низа други антиканонски активности.

Од Канцеларијата на Светиот Архијерејски Синод

Извор: http://spc.rs/sr/saopshtenje_za_javnost_11


рубрика: вести

24.08.2014

Одговарајќи на нивната покана, Неговото Преосвештенство Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид се сретна, во Скопје, со група новинари од државните и приватните медиуми од Австрија.

Епископот Давид ги запозна новинарите со државниот прогон врз верска основа, којшто првенствено се спроведува преку континуираните затворски казни за Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и преку бесправното одбивање на судската регистрација на Православната Охридска Архиепископија.

Потоа, Епископот Давид одговараше на нивните прашања, а на крајот од средбата, новинарите го замолија Епископот Давид да му ги пренесе на затворениот Архиепископ охридски Јован христијанската солидарност и поздравите, коишто му ги испраќа виенскиот кардинал Кристоф Шенборн.


рубрика: вести

23.08.2014

Хелсиншкиот комитет за човекови права на Р. Македонија, во соработка со Институтот за мир и човекови права од регионот Долна Нормандија, Франција, организираше Летна школа за млади со фокус на кривичните дела направени поради етничка или верска омраза.

На отварањето, со поздравни говори се обратија проф. Д-р Гордан Калајџиев - Претседател на Хелсиншкиот комитет за човекови права на Р. Македонија, г-ѓа Лоренс Оер - Амбасадор на Франција во Р. Македонија и Ивана Димитрова - претставник на Децентрализираната соработка меѓу регионот Долна Нормандија и Р. Македонија.

На покана на претставниците на Хелсиншкиот комитет за човекови права, а со благослов на Викарот на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, Неговото Преосвештенство Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, учество во оваа школа зеде јеромонахот Иринеј од Православната Охридска Архиепископија.

Учеството на Православната Охридска Архиепископија беше во делот од програмата предвиден за разговор со жртвите на злосторствата од верска омраза.

Јеромонахот Иринеј ги пренесе искуствата од придружбата на Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко, кога на кавадаречките гробишта, на погреб на припадник на Православната Охридска Архиепископија, беа нападнати од приватно обезбедување, испратено од страна на МПЦ. Притоа, присутната полиција немо го следеше нападот, а ниту еден од припадниците на МПЦ јавно не се огради од тоа злосторство, направено заради верска омраза. Личното сведоштво, поткрепено со известувања, фотографии и видео снимки од насилството и прогонот оставија силен впечаток, а студентите од Франција во разговорот констатираа дека иако и во нивната земја постоеле различни верски спорови, никогаш државната власт не заземала страна во овие спорови, а уште помалку, пак, ги употребила државните органи, полицијата и судот, за да издејствува насилно решавање на верски спор.

Учесниците во школата, студенти од Р. Македонија и Франција, имаа можност одблиску да се запознаат со државниот прогон врз верска основа, како и со насилствата што ги преживуваат претставниците на канонската Црква во Р. Македонија, Православната Охридска Архиепископија, а особено нејзиниот Претстоител, Архиепископот охридски г.г. Јован.

 


рубрика: вести

→ Српски

22.08.2014

Поглаварот на расколниците г. Стефан, испратил писмо до канонските православни Епископи во кое го клевети Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и упатува закани до него и до останатите Епископи на Православната Охридска Архиепископија.

Во оваа прилика го објавуваме одговорот на Високопреосвештениот Митрополит Сисаниски и Сијатиски г. Павлос од Црквата на Елада, во којшто, помеѓу останатото, овој Митрополит на г. Стефан му го предочува и следново: и во путирот пред кој „служите“ не се наоѓа Крвта Господова, туку крвта на вашиот брат кого го убивате и таа крв засекогаш ќе ве оддели од Канонската Црква.


 

 

До:

оној што незаконски го држи тронот

на Архиепископијата Охридска и

што лажно ја води непостоечката Македонска Црква

г. Стефан

 

г. Стефане,

со изненадување и болка, и без да ви го побарам, го примив писмото со кое се обидувате да го оправдате неоправдливото и се нафрлате против единствениот Канонски Епископ Охридски г. Јован.

Згора на сѐ, тргнувате со една мала измама. Пишувате: „во прилог Ви ги доставуваме информациите за криминалните активности...“.

Кога г. Стефане ви испратив писмо, па да итате да ми одговорите? Зошто би испратил писмо до вас, кога не го признавам вашето црковно постоење и лажната црква што ја водите ја сметам како црковно непостоечка? Кој ви кажа дека ве сметам за валидно лице за да побарам од вас информации?

Се обидувате на овој измамнички начин да постигнете едно непосредно признавање и да оставите да се смета дека јас или било кој друг Архиереј од Црквата на Елада разговара со вас. Вашиот начин со измама изобилува.

Единствената вистинска причина за прогонот на Охридскиот Јован е дека тој е единствениот Канонски Епископ, којшто е признат од сите Православни Цркви. Значи, се обидувате во содејство со државата да го уништите. Зборувате за негово расчинување. Зар може една црква којашто НЕ е Црква да избира или да расчинува? Црквата не е куклен театар.

Што се однесува на обвинувањата и пресудите, не заборавајте дека со слични одлуки судот на беззакониците го осуди, го затвори и го распна Господа.

Митрополитот Јован не припаѓа на јурисдикцијата на една непостоечка црква, туку на Патријаршијата Српска. Црковно, никаква власт немате над него.

Вие се наоѓате во црковно неопределена состојба. Вие на неканонски начин се одделивте од вашата мајка Црква, Патријаршијата Српска, и се обидувате насилно да постигнете признавање.

Се обидувате со силата на државата и со наместени, лажни судења да го скршите Митрополитот Јован, но и оние кои го следат на канонскиот пат, изрекувајќи закани во вашето писмо против нив. Единственото, според вас, нивно „беззаконие“ е дека не ве следат, почитувајќи ги теологијата на Црквата и нејзиниот канонски поредок и предание.

Се претставувате за Архиепископ на една непостоечка црква, но и во путирот пред кој „служите“ не се наоѓа Крвта Господова, туку крвта на вашиот брат кого го убивате и таа крв засекогаш ќе ве оддели од Канонската Црква.

Сите низ светот, коишто протестираат против гонењето на Охридскиот Јован не очекуваат од вас да добијат информации, којшто сте соучесник во неговото уништување. Во историјата на Црквата, однесувања какво што е вашето, се познати. Тоа се однесувања на беззаконици наспроти праведните.

Вашиот лажен облик, што го нарекувате „Македонска Црква“ е експозитура на една држава која ја узурпира вистината и историјата и нема никаква врска со Црквата Христова.

Колку што вие ќе ја продолжите вашата безбожна тактика и неканонскиот ваш пат, колку што ќе опстојувате да го кинете хитонот Христов од светски причини, колку што ќе „благословувате“ еден фалсификат како доказ на вашата „државна“ доблест, зборот ваш ќе скита низ воздухот, вашата „христијанска“ вера ќе биде идеологија, а гонењето на Митрополитот Охридски Јован ќе биде печат на вашата нечовечност. Значи, вашето писмо јавно го враќам како неприфатливо.

Со болка,

 

+ Митрополит Сисаниски и Сијатиски Павлос

посветено на споменот на вечнопамјатниот мој претходник

од Сијатиста Архиепископ Охридски Зосим

Извор: http://www.romfea.gr/ektakta-nea-2/26102-2014-08-21-21-04-11


рубрика: вести

10.08.2014

На 9-ти Август 2014 год., на вечерната богослужба беше извршено наречението на избраниот Епископ тимочки г. Иларион.

Следниот ден, на 10-ти Август 2014 год., во Соборниот храм на градот Зајечар, „Рождество Богородично“, беше извршена хиротонија во епископски чин на Епископот тимочки г. Иларион.

На Литургијата началствуваше Неговата Светост Патријархот Српски г.г. Иринеј во сослужение на повеќе Архиереји, Високопреосвештениот Митрополит црногорско-приморски г. Амфилохиј, Преосвештените Епископи, жичкиот г. Јустин, белоградчишкиот г. Поликарп од Бугарската Православна Црква, рашко-призренскиот г. Теодосиј, и моравичкиот г. Антониј.

Неговото Преосвештенство Епископот брегалнички и местобљустител битолски  г. Марко, сослужуваше на Литургијата и хиротонијата како претставник на Православната Охридска Архиепископија.

Молитвено учество зедоа и Преосвештените Епископи: бачкиот г. Иринеј, крушевачкиот г. Давид, врањскиот г. Пахомиј и ново избраниот Епископ славонски г. Јован.

На Литургијата сослужуваа и клирици од повеќе помесни Цркви.

На Соборната Литургија новоизбраниот Епископ тимочки г. Иларион се помоли за здравје и долгоденствие за Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован.

По завршувањето на Литургија, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко, во одделни разговори, ги запозна присутните Архиереји со најновиот прогон на расколничко-судската спрега против канонската Црква во Р. Македонија, првенствено изразен со новата тригодишна затворска казна за Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован.


рубрика: вести

→ Српски

02.08.2014

Црковниот и националниот празник, споменот на светиот Пророк Илија, беше прославен во богослужбените места на Православната Охридска Архиепископија, во Битола, Штип, Прилеп, Охрид, Куманово...

Во молитвено присуство на Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, во манастирот „Успение на Пресвета Богородица“, во близина на Скопје, Литургијата ја служеше Високопреподобниот Архимандрит кир Методиј, Игумен на Царската Лавра Хиландар на Света Гора.

Епископот г. Давид срдечно му заблагодари на Архимандритот кир Методиј за возвратната посета и во своето обраќање, помеѓу останатото, посочи дека денес Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован е тој, којшто со ревноста и во духот и силата на светиот Пророк Илија на своите сонародници им ја сведочи правата вера. Архимандриот кир Методиј истакна дека на Литургијата посебно се помолил за поскоро ослободување на Архиепископот охридски г.г. Јован од затвор, но и за покој на душите на сите наши претци кои своите животи ги дале за православната вера и за ослободување на нашата татковина. Тој, исто така, додаде дека Црквата не се циглите на храмовите, без разлика дали се нови или стари храмови, туку дека Црква се луѓето кои учествуваат во Соборната Литургија и изрази надеж дека после ослободувањето на Архиепископот охридски Јован и решавањето на проблемот на оние кои сѐ уште пребиваат во раскол, целиот народ во Р. Македонија ќе може да заедничари во Соборната Литургија на Едната, Света, Соборна и Апостолска Црква.

Литургиското Собрание го разубави и источното пеење на протопсалтот Никола Попмихајлов и псалтите од хорот „Мојсеј Петрович“.

После Литургијата беше приредено послужување и беа исполнети неколку народни песни во чест на Илинден.


рубрика: вести

27.07.2014

На 27-ми Јули 2014 год., во Лопушанскиот манастир „Свети Јован Крстител“, во близина на градот Монтана, Видинска Митрополија, Р. Бугарија, се изврши хиротонија во епископски чин на новиот Архиереј на сестринската Бугарска Православна Црква, Епископот белоградчишки г. Поликарп.

Со благослов на Неговата Светост Патријархот бугарски г. Неофит, на Литургијата началствуваше Митрополитот видински г. Дометијан. На покана на Бугарската Православна Црква на Литургијата сослужуваа и учествуваа во хиротонијата Архиерејите на Православната Охридска Архиепископија, Нивните Преосвештенства, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. На Митрополитот видински уште му сослужуваа, Епископот воскресенски г. Сава, Викар на Рускиот Патријарх г. Кирил, Митрополитот великотрновски г. Григориј, и Епископите, велички г. Сиониј, месемвријски г. Јаков, деволски г. Теодосиј, трајанополски г. Кипријан и новоракоположениот белоградчишки г. Поликарп.

На соборната Литургија Архиерејите се помолија за здравје и долгоденствие на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован. Тие уште ја истакнаа надежта дека Архиепископот охридски г.г. Јован ќе биде што поскоро ослободен од затвор и го изразија своето чудење какви ли луѓе се расколниците и колку се озлобени штом во изминатите дванаесет години осумпати по ред го затвораат Архиепископот охридски г.г. Јован и ја тиранисуваат канонската Црква Христова во Р. Македонија.

После Литургијата, Архиерејите благоизволија да го осветат и новоизградениот храм посветен на светиот великомаченик Пантелејмон и на преподобната маченичка Параскева Римјанка.

На Архиерејите им сослужуваа голем број свештенослужители од помесните цркви, од Константинополската (од Света Гора), од Московската и од Пеќската Патријаршија, од Романската и Бугарската Православна Црква, од Атинската Архиепископија и од Православната Охридската Архиепископија.


рубрика: вести

26.07.2014

На 26-ти Јули 2014 г., во Соборниот храм во Белград беше извршена хиротонијата во епископски чин на новиот Епископ средноевропски г. Сергије.

Со Литургијата, во којашто беше извршена хиротонијата, началствуваше Неговата Светост Патријархот српски г.г. Иринеј во сослужение на повеќе Архиереји: сафитскиот Димитриј (Антиохијска Патријаршија), сремскиот Василиј, бачкиот Иринеј, осечко-полскиот Лукијан, зворничко-тузланскиот Хризостом, врањскиот Пахомиј, бихачко-петровачкиот Атанасиј, горнокаровачкиот Герасим, далматинскиот Фотиј, крушевачкиот Давид и вомировениот средноевропски Константин.

Од Православната Охридска Архиепископија на Литургијата сослужуваа Нивните Преосвештенства, Епископот полошко-кумановски и Местобљустител дебарско-кичевски г. Јоаким, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид. На Литургијата исто така сослужуваа и клирици од повеќе помесни Цркви.

Новохиротонисаниот Епископ западноевропски г. Сергије на Архиерејите на Православната Охридска Архиепископија им ги изрази неговите молитвени желби за што поскоро ослободување од затвор на Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и ги увери дека секаде ќе се залага за почитување на верските слободи на припадниците на Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: вести

25.07.2014

Неговото Преосвештенство Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид, на 23-ти Јули 2014 год., беше пречекан со доксологија во светата Царска Лавра Хиландар на Света Гора.

Во овој светогорски манастир се наоѓа чудотворната икона Пресвета Богородица Троеручица и за прослава на нејзиниот празник се собираат монаси од цела Света Гора, како и свештенослужители и верници од различни црковни јурисдикции.

На 25-ти Јули 2014 год., со светогорско црковно благолепие, торжествено беше прославен празникот востановен во чест на спомнатата чудотворна икона.

Со благослов од Неговата Сесветост константинополскиот и вселенски Патријарх г.г. Вартоломеј, а на покана од Игуменот на манастирот Хиландар, Високопреподобниот Архимандрит г. Методиј, на бдението и на Литургијата во чест на празникот, чиноначалствуваше Епископот стобиски и местобљустител струмички г. Давид. Нему му сослужуваа свештеномонаси од различни светогорски манастири и свештенослужители од повеќе помесни цркви. Помеѓу нив имаше и свештенослужители од Охридската Архиепископија, како и поклоници од Р. Македонија.

На Литургијата, Епископот стобиски Давид го ракоположи досегашниот јероѓакон Арсениј Хилендарец во јеромонашки чин.

На манастирската трпеза, којашто беше приредена по отслужувањето на Архиерејската Литургија, со пригодно слово Игуменот Методиј Хиландарец му се заблагодари на Епископот Давид за доаѓањето и извршената хиротонија. Потоа, Епископот Давид пред полната манастирската трпезарија беседеше за значењето на Црквата и местото на Богородица во Црквата во контекст на мачеништвото кое Архиепископот охридски Јован го поднесува сведочејќи ја Соборноста на Црквата.

Игуменот Методиј се обрати уште еднаш изразувајќи го неговиот, и на неговото братство, длабок поклон пред страдањата за верата на Архиепископот охридски Јован.


рубрика: вести

23.07.2014

Со благослов на Константинополскиот Патријарх г.г. Вартоломеј, на 23-ти Јули 2014 год., Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид ја посети Света Гора и имаше официјален прием кај Протоепистатот монахот кир Симеон Дионисијатски и Епистатите на Свештената Општина во Кареа, Атос.

На средбата Епископот Давид подробно ги запозна Протоепистатот и Епистатите со најновиот државен прогон, којшто се пројавува во потврдата на тригодишната затворска казна за Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован, како и проширувањето на судскиот прогон и притисоци врз останати Епископи, свештеници, монаштво и верници на Охридската Архиепископија.

Протоепистатот монахот Симеон Дионисијатски истакна дека Архиепископот охридски г.г. Јован е современ исповедник на православната вера и изрази надеж дека власта и расколниците наскоро ќе престанат со неправедното и нехристијанско држење и однесување.

Епистатите покажаа особено длабоко разочарување поради потврдата на тригодишната затворска казна за Архиепископот Јован од страна на Апелациониот суд. Истовремено го замолија Епископот Давид, на припадниците на Православната Охридска Архиепископија, да им ја пренесе безрезервната поддршка и очекувања дека државниот прогон врз нив, конечно ќе престане. На крајот, Протоепистатот и Епистатите го уверија Епископот Давид во нивните постојани молитви за што поскоро ослободување од затвор на Архиепископот охридски Јован и за прекин на прогонот врз канонската Црква Божја, Православната Охридска Архиепископија.


рубрика: вести

20.07.2014

На 20-ти Јули 2014 год., во храмот на Воскресението Христово, во Виена, на Архиерејската Литургија со која началствуваше Неговата Светост Патријархот Српски г.г. Иринеј, беше востоличен новиот Епископ австриско-швајцарски г. Андреј.

На Светејшиот Патријарх му сослужуваа Архиерејите: австрискиот г. Арсениј (Вселенска Патријаршија), китрус г. Георгиј (Црквата на Грција), црногорско-приморскиот г. Амфилохиј, загребачко-љубљанскиот г. Порфириј, бачкиот г. Иринеј, врањскиот г. Пахомиј, браничевскиот г. Игнатиј, рашко-призренскиот г. Теодосиј, горнокарловачкиот г. Герасим, крушевачкиот г. Давид и домаќинот, австриско-швајцарскиот г. Андреј.

Од Православната Охридска Архиепископија на Литургијата сослужуваа Нивните Преосвештенства, Епископот брегалнички и Местобљустител битолски г. Марко и Епископот стобиски и Местобљустител струмички г. Давид.

Епископите на автономната Охридска Архиепископија на новиот Епископ австриско-швајцарски г. Андреј му ги пренесоа поздравите и честитките од Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г, Јован.

Сите присутни Епископи изразија вџашеност и загриженост заради потврдувањето на новата тригодишна затворска пресуда за Архиепископот охридски г.г. Јован, којашто дополнително ќе ја отежне и онака тешката положба во која се наоѓа расколничката МПЦ.


рубрика: вести

→ English

→ Српски

18.07.2014

На 17-ти Јули 2014 год., домашните средства за информирање ја објавија веста дека Апелациониот суд во Скопје ја потврди пресудата на Основниот суд Скопје I, со која Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован е осуден на три години затворска казна, а останатите Епископи, свештеници, монаштво и верници на Православната Охридска Архиепископија се осудени на две години затворска казна, условно, доколку во рок од пет години не го повторат тоа за што судот ги обвинува. Судот истовремено конфискува имот од припадници на Православната Охридска Архиепископија, којшто одлучи да ѝ го предаде на расколничката Македонска Православна Црква.

Пресудата на Апелациониот суд до овој момент ја нема добиено ниту Архиепископот охридски г.г. Јован, којшто во затворот Идризово се наоѓа веќе две години и осум месеци, ниту пак ја има добиено некој од останатите осудени лица од Православната Охридска Архиепископија.

Како што соопштија медиумите, со потврдувањето на пресудата од страна на Апелациониот суд, тригодишната затворска казна за Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован станува правосилна пресуда.


рубрика: вести

03.07.2014

Сервисот за проверка на факти од медиумите, проект на USAID за зајакнување на медиумите во Р. Македонија, во два наврати објави стручна анализа на проф. др. Мирјана Најчевска, во којашто овој експерт за човекови права, ја анализира поставеноста на одредени медиуми во однос на државниот прогон врз верска основа, којшто веќе 12 години во континуитет се спроведува врз Неговото Блаженство Архиепископот охридски и Митрополит скопски г.г. Јован и останатите Епископи, свештенство, монаштво и верници на канонската и сеправославно признатата Црква во Р. Македонија, Православната Охридска Архиепископија.

Во продолжение го пренесуваме целосниот текст на проф. др. Мирјана Начевска.

Секој човек има право на слобода на мислите, совеста и верата

Пишува: проф. д-р Мирјана Најчевскаексперт за човекови права

 

Слободата на вероисповед и уверување и одвоеноста на верските заедници од државата се предмет на интерес на медиумите, меѓутоа, во медиумскиот опфат на оваа проблематика често не се воочуваат проблематичните ситуациии и најчесто изостанува критичкиот и едукативен пристап.

 

Според член 19 од Уставот на Република Македонија:

Се гарантира слободата на вероисповед.

Се гарантира слободно и јавно, поединечно или во заедница со други, изразување на верата.

Македонската православна црква, како и Исламската верска заедница во Македонија, Католичката црква, Евангелско – Методистичката црква, Еврејската заедница и другите верски заедници и религиозни групи се одвоени од државата и се еднакви пред закон.

Во овој член се содржани две различни содржини: слободата на верување и одвоеноста на верските заедници од државата.

Слободата на вероисповед претставува индивидуална слобода на секој човек да верува во што сака и најслободно да го манифестира своето верување. Слободата за изразување на својата вера или своите убедувања, Според Европската конвенција за човековите права:

…може да биде предмет само на оние ограничувања што се предвидени со закон и кои претставуваат мерки во интерес на јавната безбедност, поредокот, здравјето и моралот или заштитата на правата и слободите на други, неопходни во едно демократско општество.

Гаранцијата за слободно и јавно изразување на верата, дадена во Уставот, не е условена од постоење или регистрирање верска заедница. Тоа значи дека за да веруваат и да ја практикуваат својата вера (индивидуално и заедно со други) на граѓаните не им е потребно постоење на верски заедници. Според Европската конвенција за човековите права:

Ова право ја вклучува слободата за промена на верата и убедувањето, како и слободата за изразување на својата вера или убедување, сам или заедно со другите, јавно или приватно, преку богослужба, поука, проповеди, верски обреди и ритуали.

Верските заедници се доброволни здружувања на луѓето со истоветна вероисповед. Овие здруженија имаат правен субјективитет и како правни лица тие се одвоени од државата. Одвојувањето од државата значи дека:

  1. Државата не треба да се меша во внатрешната организација на верската заедница и во содржините кои таа ги промовира (сѐ додека тие не се во спротивност со законите и со правата и слободите на граѓаните гарантирани со националното и меѓународно право).
  2. Верските заедници не треба да се мешаат во работата на законодавната, извршната и судската власт, да вршат било какви влијанија врз нив, да бидат перцепирани како дел од било која од овие власти, да добиваат посебни бенефиции од државата или да бидат третирани на поповолен начин од останатите здруженија на граѓани.

Слободата на вероисповед и уверување и одвоеноста на верските заедници од државата се предмет на интерес на медиумите, меѓутоа, во медиумскиот опфат на оваа проблематика често не се воочуваат проблематичните ситуациии и најчесто изостанува критичкиот и едукативен пристап.

Само како пример, може да се анализира случајот на нерегистрираната верска заедница  ПОА и на Јован/Зоран Вранишковски. Во конкретниот случај станува збор за две паралелни линии на прекршување на Уставот и меѓународните документи.

 

1. Прва линија на прекршување

Првата линија на прекршување на Уставот и меѓународните договори се однесува на регистрацијата на верската заедница.

Полициските акции, судските процеси поврзани со (не)регистрацијата на ПОА, решението на Уставниот суд за одбивање на иницијативата поднесена од страна на Давид Нинов, и последното, мислењето од Комисијата за заштита од дискриминација, требаше да го предизвикаат интересот на медиумите од аспект на слободата на вероисповед.

Во отсуство на анализа, идентификување на проблемот и негово презентирање, а во ситуација на едноставна дисеминација на информации и изјави, медиумите стануваат дел од ограничувањето на слободата на вероисповед (на пример во Утрински “Битолчани бараат Синодот да расчисти со расколникот Јован – по слугувањето на Зоран Вранишковски на туѓа црква и создавањето свои „манастири“; ИнПресс „Народното движење за Македонија бара сузбивање на дејноста на Вранишковски“).

Ниту инциденти, како оној кој медиумите го забележаа на гробиштата во Кавадарци, не ги поттикнаа медиумите да го анализираат проблемот на слободата на уверување во контекстот на меѓународните документи кои Македонија ги има ратификувано, и Уставот на државата.

Во 2014 година повеќе медиуми ја пласираа сторијата за можната одлука на Европскиот суд за човекови права во полза на ПОА и обврската која што би произегла за Македонија од една ваква одлука, за регистрација на ПОА (“Македонија ќе мора да ја регистрира ПОА?“, ). Меѓутоа, дури ни ова не е искористено за пошироко објаснување на проблемот токму од аспект на заштитата на правото на слобода на верата и уверувањето и поставување на прашањето за соодветноста на постоечката законска регулатива која не само што не ја штити оваа слобода, туку, напротив, придонесува за нејзино непотребно и недемократско ограничување.

Што пропуштија да прашаат новинарите?

 

* * *

Слободата на мислата, совеста и верата, претставува базично човеково право. Нивото на неговото практикување и заштита претставува еден од реперите за нивото на демократичност на една држава. Во услови на постоење на доминантни религиозни заедници и видлива врска меѓу етничката и верската припадност, може да се појават деформации кои тешко се идентификуваат. Медиумите имаат можност да ги адресираат овие деформации и да влијаат директно на јавното мислење.

  

2. Втора линија на прекршување

Втората линија на прекршување на Уставот и меѓународните договори се однесува на серијалот судски процеси против Јован/Зоран Вранишковски и дел од следбениците на ПОА.

Впечатливо е отсуството на интерес кај медиумите за квалификациите кои со леснотија ги даваат високи државни функционери. На пример, на А1он е пренесена изјавата на Иво Котевски (во својство на заменик министер за внатрешни работи) според која

Здружението „Анастасија“ од с.Нижеполе, Битола и со купување на недвижен имот на територијата на РМ, а со цел да го прикријат движењето на криминално стекнатите пари и истите да ги прикажат пред државните органи како да се од легални извори-донации, пријавените физички лица и правното лице сториле кривично дело „перење пари и други приноси од казниво дело“ предвидено во чл.273 од КЗ на РМ

За наведеното дело (ако е тоа направено од страна на група луѓе) во Кривичниот законик е предвидена казна од најмалку пет години затвор. Меѓутоа во судската завршница на случајот, сите обвинети (освен Вранишковски) се условно казнети (што никако не може да биде казна за делото кое што го спомна пред медиумите заменикот министер).

Медиумите ја пропуштија шансата да го постават прашањето за можна злоупотреба на должност на заменикот министер кој си дозволи да ја наруши пресумпцијата на невиност и да го замени судот, кој е единствен надлежен за примена на законот во одредувањето на вината и одредувањето на висината на казната. За ваков настап заменикот министер би можел (во најмала мера) да одговара за клевета.

Доколку се анализира соопштението на МВР за спроведената акција во Мај 2012 година, може да се постави прашањето за називот на акцијата. Имено, именувањето на полициската акција со називот “Расколник“ може да значи употреба на полицијата за прогон врз основа на верско убедување. Со ваквото именување, не само што се задира во слободата на уверување и, спротивно на Европската конвенција за човековите права, се оневозможува промена на убедувањето, туку се поттикнува и непријателски однос на јавноста кон осомничените и отворено се манифестира поддршка за една верска заедница (МПЦ) во чиј внатрешен речник се употребува и терминот @расколник“.

Како резултат на ваквото именување, медиумите кои понатаму известуваат за судскиот случај го етикетираат осомничениот  (следат неколку карактеристични наслови):

…и понатаму го шират анимозитетот.

Прекршувањето на Уставот во делот кој се однесува на одвоеноста на верските заедници од државата (и покрај јасната манифестација на вакво прекршување, како во постапките и изјавите на МПЦ, така и во постапувањето на државните органи), не само што не беше поентирано во медиумите, туку, напротив, и самите медиуми го поддржаа и раширија ова прекршување. На пример, насловите:

…создаваат впечаток дека Вранишковски се наоѓа во затвор не заради тоа што го прекршил законот, туку заради тоа што ги прекршил правилата на една верска заедница, и согласно тоа, доколку верската заедница реши да го помилува (според своите внатрешни одредби) тоа автоматски ќе се рефлектира и врз изречената казна затвор.

Во изјавите на црковните претставници се оди дури и чекор понатаму и се утврдува дека:

Јован треба да биде ослободен, бидејќи со неговото држење во затвор, МПЦ ништо не добива.

Во многу мал број медиуми се даваат информации во кои се спомнува можноста за толкување на овој вид расправи како облик на мешање на верските заедници и државата:

Во Синодот на МПЦ, како што пишува „Дневник“, има различни мислења за тоа дали Вранишкоски треба да биде помилуван – некои сметаат дека треба да остане во затворот бидејќи сторил криминал и црквата не може да се меша во работата на правосудните органи, а други, пак, се повеќе сметаат дека „дамката што другите православни цркви и ја припишуваат на МПЦ треба да се отстрани“.

За медиумите ова очигледно не претставува никаков предизвик за натамошна анализа и поставување на прашањето за одвоеноста на верските заедници од државата.

НОВА е еден од ретките медиуми кои ја идентификува врската меѓу донесувањето на одлуката на Апелациониот суд и иницијативите во МПЦ. Меѓутоа, под насловот „Случај Вранишковски: Одложено судењето додека СПЦ чека одговор од МПЦ“, нема анализа која би ја објаснила оваа врска.

 

3. Трета линија на прекршување

Третата линија на прекршување на Уставот и на меѓународните договори ја претставува инструментализацијата на државата од страна на МПЦ.

Во написите на голем број медиуми може да се претпостави врската меѓу проблемот со регистрацијата на ПОА и судските процеси кои се водеа/водат против Јован/Зоран Вранишковски и покрај тоа што во насловот или дури и во самата содржина на информацијата врската се негира. На пример, во анализата на Сител ТВ под насловот „Вранишковски не е прашање на МПЦ и Синодот туку на државата“ од една страна се истакнува:

Токму неговото ослободување деновиве во јавноста се поврзува со решението за статусот на МП, што според верските аналитичари е замена на тези. Слободата на Вранишковски нема да донесе автокефалност, бидејќи тој проблем е многу подлабок.

а од друга страна:

Клековски очекува дека Претседателот на државата, во една законска процедура би требало да потпише помилување на Вранишковски.

Може да се постави прашањето, зошто претседателот би требало да даде помилување на Вранишковски? Затоа што е сторено неправо со неговото судење или, пак, затоа што тоа го бара СПЦ или МПЦ?

Слични прашања можат да се постават и во врска со анализата направена во дневниот весник Вечер, во која, меѓу другото, се вели:

Во МПЦ засега официјално не го коментираат ниту најновото барање на Вранишковски за регистрација, иако неофицијално велат дека таквото име всушност ги разоткрива сите политички намери на Вранишковски, ниту пак го коментираат повикот на СПЦ за обновување на разговорите.

Зошто би требало МПЦ да го коментира барањето за регистрација на една верска заедница? Зошто воопшто МПЦ би се мешала во она што претставува државна процедура на регистрирање?

Многу незабележана остана изјавата на Валентина Божиновска (претседателка на Комисијата за односи меѓу верските заедници) според која:

„државата може да покрене одделни процеси, во случај кога нема резултати од „дипломатијата на црковната власт“: „Спорот меѓу МПЦ и СПЦ, покрај тоа што е црковно, е и големо политичко прашање, за кое ќе треба помош од политичарите“.

Оваа изјава го потврдува фактот на отворено мешање на државата и верските заедници.

Можеби највпечатливо е ова мешање на двете линии на прекршување во написот на порталот Кајгана, каде што е дадена хронологијата на државната интервенција која се манифестира во сукцесивно поведување на постапки.

Дури и во информирањето за одлуката на Европскиот суд за човекови права (која се однесува на правото на регистрирање на ПОА), се спомнува судењето на Вранишковски, кое се однесува на обвинението за проневера на пари и нема (или не би требало да има врска) со слободата на уверување. На пример, дневниот весник Слободен печат, под наслов „ПОА мора да се регистрира, Јован да се ослободи“, се тргнува од претпоставената врска меѓу нерегистрацијата на ПОА и судењето на Вранишковски.

Слободата на мислата, совеста и верата, претставува базично човеково право. Нивото на неговото практикување и заштита претставува еден од реперите за нивото на демократичност на една држава. Во услови на постоење на доминантни религиозни заедници и видлива врска меѓу етничката и верската припадност, може да се појават деформации кои тешко се идентификуваат. Медиумите имаат можност да ги адресираат овие деформации и да влијаат директно на јавното мислење.

Извор:

http://mediumi.vistinomer.mk/sekoj-chovek-ima-pravo-na-sloboda-na-mislite-sovesta-i-verata/

http://mediumi.vistinomer.mk/sekoj-chovek-ima-pravo-na-sloboda-na-mislite-sovesta-i-verata-2/

© православна охридска архиепископија 2004-2014
http://spc.rs - Српска Православна Црква Orthodox Christianity.ru www.kolivart.com - интернет каталог на манастирот Успение Богородично
wap презентација - www.poa-info.org/wap